Kagib Weteninhethart

Dat is het grootste drama van het leven, we proberen buiten te vinden wat binnenin ligt te wachten. Daar is de hele wereld op gefundeerd op wat buiten is. Dat is normaal, daar leef je voor. Voor carriere, hoe je eruitziet, wat je kunt, hoeveel geld je hebt, macht, aanzien. Maar ja omdat we daar zo afhankelijk van zijn, zijn we eraan gehecht, en zijn we bang te verliezen. Een relatie, geld, carriere, mooie spulletjes. Daarom, daardoor zijn we gespleten. We bouwen muren om ons kwetsbaar hart, zetten maskers op om maar niets te voelen. Daardoor sijpelt meer en meer de ware bezieling, belevendiging weg. we weten niet meer beter, niemand zegt dat het anders is. We moeten meedoen met de ratrace. Waarnaartoe? Waarvoor? Is niet alles vluchtig? Wat niet vluchtig is, is binnenin. Dat is Eeuwig, dat draagt de tijd in LiefdeWeten. Maar, dat kunnen we pas ervaren als we ons hart openen. En ja, dat betekent kwetsbaar zijn. en dat willen we nu net niet. Dat wordt niet geaccepteerd, dat mag er niet zi...

Juist in deze tijd word je bedolven onder alle spirituele waarheden aanreikingen, prikkeltjes. En toch, bijna allemaal gaan ze aan je voorbij. Ze raken niet, ze verbinden zich niet met je, ze brengen geen werkelijke verandering teweeg. En dan ineens, bam, een flits, en jaaah, een aha-erlebnis, de doorbraak. En alles is anders. Ineens valt alles op zijn plek. Het juiste moment op de juiste plek, voor jou. Wanneer is dat moment? Ligt het vast, of kan het elk moment gebeuren? Hoe dan ook, het belangrijkste wat je kunt doen, voor dat moment, is open zijn. Is eerlijk zijn, dichtbij jezelf zijn, echt zijn. Vaker wordt het ook geforceerd hoor, nouja geforceerd, de doorbraak komt in een intense crisis. Dat alles uit je handen geslagen wordt, geen verweer meer. Het verstand kan het niet meer bij elkaar brengen, een barst in het ego-pantser. Dan kan het Licht naar binnen stromen, inLichten. Meestal werkt het zo he. Maar het hoeft niet, elk moment, zonder crisis, gewoon door wakker en alert te zi...

Wat wil je in het leven. Wil je echt leven, of leef je imitatie? Echt leven heeft gevolgen, kan kwetsbaarheid betekenen. Dit betekent het hebben van een open, een ontvankelijk hart. Maar als je echt leeft, met alles erop en eraan, en ook verantwoordelijkheid neemt hoe je hart hierin spreekt dan kun je ook tot vrede komen in je hart. Dan mag alles tot vrede worden, zo binnen zo buiten. Dit is er natuurlijk niet zomaar, dit is een proces met allerlei stadia. Maar als t je intentie is om deze weg te gaan, zal steeds die vrede die innerlijke vrede terugkeren. Hoe turbulent en verwarrend en eventueel pijnlijk alles daarvoor ook was. Het  kan zo zijn dat je, je hart uitspreekt hoe je dingen beleeft en ziet, dat iets eventueel niet goed voelt. Dat is uiteindelijk ook eerlijk en authentiek met jezelf en de ander omgaan. Kan zelfs heel kwetsbaar zijn, omdat je misschien daardoor iemand verliest. En toch wordt dit dan soms gevraagd. Als t niet meer goed voelt, is het belangrijk dit uit te sp...

Een kern-levensmotto is voor mij altijd geweest, echt zijn. Geen schijn, geen toneelspel, geen forceren, zijn wat je bent, wat dit ook is. Heb eigenlijk ook nooit anders gekund, kon geen masker opzetten of een muur bouwen. Was heel kwetsbaar daardoor maar ben er nu alleen maar dankbaar voor. Zoveel dat ik geweest ben, zoveel dat door me heen gegaan is, zo vaak dat de wereld in duigen viel omdat alles toch weer anders was. Steeds weer vallen en opstaan, sterven en opstaan. Keer op keer op keer op keer. Steeds weer her-zien, opnieuw zien, nieuw zien. Een nieuwe wereld nieuwe mensen, en dan boing lig je weer plat is t toch weer anders.  ​ Je kunt dit pad niet gaan door het te doen maar pas door t bewustzijn toegang te verschaffen waardoor je er niets meer voor hoeft te doen. In dit echt zijn moet het natuurlijk niet blijven steken. Ik ben nu eenmaal zo, en het daarbij laten. Het is je werkmateriaal, en de wereld helpt je om te zien wat in je is, wat gezien wil worden. Wat mensen in je...