Kagib Weteninhethart

Vaker wordt er gezegd we zijn maar mensen. Maar we zijn nog helemaal geen mens, de ware Mens is nog helemaal niet in ons opgestaan. We openen ons nog minimaal voor wat in potentie in onszelf verborgen is. En daarom komen we om in al die regeltjes geboden verboden dit mag niet dat wel. Maar de Ware Mens, als het Bewustzijn over heeft kunnen nemen op aarde, zich door ons heen zou kunnen openbaren, dan zijn al die regeltjes niet meer nodig. Dan is het na een innerlijk proces, een innerlijke zuivering, de meest natuurlijke zaak dat je een heleboel gewoon niet meer doet. Daar hoef je dan niks meer voor te doen, dat wordt je ademen. En och bepaalde praktische regeltjes zullen er altijd blijven, zoiets als een stoplicht, werkt gewoon het beste voor een rood stoplicht te stoppen. Maar de structuur van de samenleving zou natuurlijk totaal veranderen als het Bewustzijn zich uit kan spreken. Dan zullen we werkelijk verantwoordelijkheid nemen voor ons leven. Een antwoorden op het Bewustzijn zodat ...

Er zijn twee overkoepelende bewustzijnen. Het ene noem ik het hogere zelf en het andere het Eeuwige Zelf. Toch kun je redelijk eenvoudig her-kennen waar t hogere zelf zich 'uitspreekt' en waar het Eeuwige Zelf. Door het hogere zelf blijf je eigenlijk heel vol van jezelf, wordt je opgeblazen waar je maar opgeblazen kunt worden hihihi waar je maar gevoelig voor bent. Het hogere zelf wil ook heel veel doen, ook voor de wereld bv licht sturen en zo. Want ja binnen de spirituele beweging is eigenlijk het hogere zelf veel vaker aan het woord dan het Eeuwige Zelf. Maar dat is de duivel in het lichtgewaad het schijnlicht, en dat kan oh zo mooie gedaanten aannemen. Het hogere zelf wil ook liever de duisternis ontkennen alleen maar licht licht licht, visualiseren en zo. Het hogere zelf spreekt zich ook vaak uit binnen channeling. Het Eeuwige Zelf zal zich eigenlijk nooit op die manier uitdrukken of minimaal. Want het gaat erom dat jij het vrijmaakt, het Bewustzijn. Het hogere zelf wil zi...

Ja het gaat er om echt een individu te worden en dat ben je niet zomaar al denkt bijna iedereen dat ze een individu zijn. Het is moeilijk en heel kwetsbaar een eigen geluid te laten horen, kenbaar te maken dat het voor jou anders is anders voelt, dat je Hart zich uitspreekt. Dat je niet om je Hart heen kunt.   Er zijn maar weinig mensen die vanuit hun hart leven een open hart hebben. Mensen kunnen vol emotie zitten over van alles en nog wat, over de wereld, de mens om zich heen, over zichzelf, en toch dat het hart potdicht zit.  Dus voorwaarde om echt tot jezelf te komen echt een individu te worden ligt in het open stellen van het hart.  Zolang dit niet gebeurd is zijn we heel makkelijk te manipuleren. De groep zegt dit dus de groep wordt gevolgd wat voor groep dan ook. Dit kunnen ook spirituele groepen en groepjes zijn waar alleen elkaar nagepraat wordt, geen werkelijk luisteren naar zichzelf naar het Hart. Waar geen werkelijk Bewustzijn aanwezig is, of voeling daarmee.  Dus als ...

Afscheid nemen.  Niet altijd makkelijk.  Zoveel dat was.  zoveel dat zo mooi was zo lief was zo fijn was.  Zo intens en vreugdevol.  Zoveel dat pijn was dat verdriet was dat verwarring was dat boosheid was.  Ook dat is vaak niet makkelijk los te laten. Afscheid nemen van de tijd.  Afscheid nemen van wat binnen de tijd plaats heeft gevonden.  Is dat mogelijk?  Een leven vol beleven, emoties en verlangens.  Vol ontmoetingen en moetingen.  Vol van werk en leven.  Vol van kinderen en relaties.  Vol van bezig zijn met zoveel.  Zo vol hiervan zijn.  Zoveel dat zich opgebouwd heeft binnen situaties waar verwarringen ontstaan zijn in intermenselijke relaties, spraakverwarring. Niet meer tot elkaar kunnen komen.  Een leven gevuld met zoveel. En nu mag je afscheid nemen.  Een kans.  Alsof er niets was.  Afscheid nemen met een hart van liefde.  Dat het toch goed was.  Dat het was wat t was....

Het is wel een thema wat in mijn wezen ronddanst. Alles wordt steeds meer tot Niets, de tijd vliegt voorbij, alles vluchtig vervluchtigt in het Niets in het Alles. Niets heeft zin alles heeft zin. Het is nietszeggend, alleszeggend. Ik kijk naar de wereld en die is zo vol van zoveel en uiteindelijk is het niets vervluchtigt weer tot niets. Zo vol van iets in het moment, misschien wat meer momenten en dan trekt weer een ander iets en zo gaat het door. En het is Niets. En het is Alles.  In ieder geval aan denkspelletjes hebben we niets.  Het gaat om wat levend is wat leeft wat je beleeft, wat levende werkelijkheid is voor jou, in een toelaten van het leven alles wat het leven bevat omvat.    Denkspelletjes vergaan tot niets, maar voegen niets toe aan t Niets, moeten uiteindelijk weer oplossen in het Niets.  Dat diep door je heen laten dringen, alles vervluchtigt, alles vervluchtigt in t Niets.  Niets is belangrijk alles is belangrijk.  De tijd-...

Als ik naar mijn leven kijk vind ik het zo'n geweldig mooi aspect van de betekenis van het leven, begrip. Geen begrip van het hoofd maar waarlijk een doorleefd begrip met je hele wezen, in het openstaan voor het Bewustzijn. Het heeft uiteindelijk ook alles met Liefde te maken dit begrip, met je medemens met het totale leven. Het werkt verbindend een-makend. Juist door de loutering van dat leven kon ik tot dat begrip komen en van daaruit kwam die Liefde vrij voor alles en iedereen. Begrip heeft dus verbinding met Weten het echt Weten. En Weten heeft weer verbinding met Zijn wat je Weet. Alles ineen. Wat je Weet, wat tot begrip gekomen is kun je dragen kun je waarlijk verantwoordelijkheid voor nemen. Ja, het Bewustzijn is. Dat hoeft niet meer tot begrip te komen. Maar wij in het openstellen voor dat Bewustzijn voor het Bewustzijn moeten tot begrip komen. Het Licht dat schijnt in de duisternis. Maar de duisternis wil er bijna nooit naar luisteren omdat ze denken dat ze hel...

Als ik naar mijn leven kijk ben ik daarin door heel heel veel heen gegaan. Er dwars door heen gegaan, en het loste op, verdween, werd tot niets, loste op in Bewustzijn. Zelfs de laatste jaren bv het genieten vd natuur alles wat ik om me heen zie wat ik hoor etc. Het is allemaal bijzaak geworden en wordt meer en meer tot niets, lost ook meer en meer op in Bewustzijn. Dan vraag je jezelf af, wat is de zin hiervan..... Als de betekenis van alles wat we hier doen wat zich hier op aarde opbouwt zichtbaar wordt weer wordt tot niets. Ja stel die vraag in mezelf en t antwoord is Bewustzijn. Ik ben nu Bewust geworden van dit alles. Daardoor kan ik er ook nooit meer uitvallen. Het is gezien, doorZien, tot begrip geworden. Daarom kan de weg nu verder gaan vanuit het Niets vanuit alles. Het Bewustzijn gebruikt nu de vormen om hier mezelf te kunnen presenteren, om verbinding te kunnen blijven maken. Maar t is allemaal een extraatje geworden, uiteindelijk allemaal functioneel geworden. Om men...