Kagib Weteninhethart

  Ik kan niet bewijzen wat in mij wakker geworden is, van waaruit ik leef, wat dit is. Iedereen maakt van mij wat hij/zij wil, en als je open voor me bent, kun je in meer stukken resoneren, invoelen. Dat is ook het verschil met bv het licht wat ontstaat door technieken methodieken, oefeningen. Dat kan een heel sterk uitstralingsveld krijgen. Het licht wat ontstaat door yoga, meditatie etc. Zo krijg je guru's en volgers. Maar dat licht blijft van deze wereld. Het ego blijft vaak gewoon aanwezig of verhuld in andere vormen, uitdrukkingen. Daarom komen guru's ook vaak ten val omdat een zwakke plek of zwakke plekken extra zich versterken. De mogelijkheden die een guru krijgt. Maar het ware Licht kan zich niet bewijzen, is wat het is. Het hoeft ook niks met wat het is. Het is. Zo hoef ik ook helemaal niets meer met wat ik ben. En mag je van me maken wat je wil. Dat heeft al heel lang geen trilling meer. Je kunt me niet groter maken of kleiner. Ik Ben die ik Ben. En zo doe ik wat ik ...

  Juist in deze tijd word je bedolven onder alle spirituele waarheden aanreikingen, prikkeltjes. En toch, bijna allemaal gaan ze aan je voorbij. Ze raken niet, ze verbinden zich niet met je, ze brengen geen werkelijke verandering teweeg. En dan ineens, bam, een flits, en jaaah, een aha-erlebnis, de doorbraak. En alles is anders. Ineens valt alles op zijn plek. Het juiste moment op de juiste plek, voor jou. Wanneer is dat moment? Ligt het vast, of kan het elk moment gebeuren? Hoe dan ook, het belangrijkste wat je kunt doen, voor dat moment, is open zijn. Is eerlijk zijn, dichtbij jezelf zijn, echt zijn. Vaker wordt het ook geforceerd hoor, nouja geforceerd, de doorbraak komt in een intense crisis. Dat alles uit je handen geslagen wordt, geen verweer meer. Het verstand kan het niet meer bij elkaar brengen, een barst in het ego-pantser. Dan kan het Licht naar binnen stromen, inLichten. Meestal werkt het zo he. Maar het hoeft niet, elk moment, zonder crisis, gewoon door wakker en alert...

  Ja, waarom heb je dat jasje gekozen, een man een vrouw? Het heeft zo'n fundamentele gevolgen welke keuze je maakt. Nog meer in andere landen en bij meer starre geloven. Je hele leven bepaald door je geslacht. Van daaruit vormt zich alles om je heen. Al is het maar het fundamentele verschil dat een vrouw een kind kan baren en een man niet. En een vrouw heeft een maandelijkse cyclus en de man niet. En dan nog alle culturele verschillen in hoe naar een man een vrouw gekeken wordt. Dus ja je levensloop is totaal verschillend afhankelijk van of je voor het mannelijke of het vrouwelijke geslacht gekozen hebt. Dan heb ik het nog niet eens over als je liefde voelt voor je eigen geslacht. Of nog moeilijker als je voelt dat je niet in het juiste jasje zit. Allemaal ervaringen. Bepalende ervaringen. Heel interessant om er naar te kijken. Want ik weet zeker dat in ieder geval jij die dit leest, al vaker in andere jasjes rond gelopen hebt. Ligt dan niet een uitdaging erin om begrip te kweken ...

  Ja, hier en nu kan er ook de hel zijn, en dan wil je liever weg uit dat nu. En toch zit dan onder die hel de Hemel. Die is er altijd, onder alles, door alles heen. Die verdwijnt nooit is nooit verdwenen. Alleen wij staan er tussenin. Ik wil hier geen pleidooi houden om wat er tussenin staat te ontkennen. Nee, die hel kan een intense, intense werkelijkheid voor je zijn. Die kun je niet zomaar weghalen door een gedachte van, het is illusie, het is een illusie die ik zelf gekweekt heb. Als je letterlijk in brand staat is dat ook echt geen illusie om het duidelijk te maken wat ik wil zeggen. Dat doet pijn. En ook een innerlijke hel kan intens pijn doen. Maar in dit alles blijft onder dit alles, zelfs als je fysiek in brand staat, de Hemel. Die blijft onaangetast, die blijft wat die is. Dat mag je voelen, in alles dat is. Niet door de hel te ontkennen. Niet door de pijn te ontkennen, de psychische pijn en verwarring. Maar om daarin open te blijven, open te blijven voor elk nieuw momen...

  We zijn oud zo oud. We weten het alleen niet. We zijn ver-ouderd. We zijn uit de tijd. Hoe mooi en flitsend ons vernisje ook is. We zijn heel goed in camoufleren. Camoufleren dat we eigenlijk heel leeg zijn. Geen eigenheid geen eigen beZieling, beLeving. Elkaar napraten, wat in de mode is, wat in is. Zo moet je je kleden. Zo moet je je gedragen. Dat kan niet hoor, dat staat niet. Maar eigenlijk niet echt voor iets staan. Met de laatste mode meegaan. Camoufleren, verbergen, achter maskers die steeds makkelijker te handhaven zijn, zelfs meer en meer met ons vergroeien. Facelifts en zo, een nieuwe neus no problem, dat wat oprekken, zie je er weer stralend jong uit. Maar we zijn zo oud. Niets nieuws onder de zon. Steeds weer hetzelfde in een nieuw jasje. Steeds makkelijker de leegte verbergen die eronder zit. Wie ben jij? Wie ben jij werkelijk? Zo voorspelbaar voor wie Ziet. DoorZiet jouw spel. Het spel wat we met elkaar spelen. Uiteindelijk inwisselbaar. Daardoor zo makkelijk progra...

  Je kunt dat natuurlijk niet doen, zomaar, als een regel, een gebod, je vijanden lief hebben, of wat dan ook.  Je kunt niet zeggen, van nu af aan heb ik mijn vijanden lief, van nu af aan voel ik liefde. Dan ontstaat er een verkramping een schijnsituatie. En het leven zal er alles aan doen om die schijn te ontmaskeren als t dus niet echt is. Dus zo kun je geen karma ontkoppelen. Die ontkoppeling kan alleen komen als je tot inzicht komt. Tot begrip komt, waardoor het beleven over wat is totaal veranderd. Dan hoef je er niets meer voor te doen, dan is t zo geworden. Dan heb je, je vijanden lief of wat dan ook. Dan zal dit de rest van je leven een realiteit zijn, wat er daarna ook nog op je afkomt, om dit eventueel te toetsen. Dus het gaat er om dat er echt binnenin een verandering  komt. Die zal dan uitwerken naar buiten in alles. Het gaat om vervulling van bepaalde regels geboden zoals heb je vijanden lief. En zo kun je je dan vrij maken van bepaalde karma stukken, hoef je...

Ja waarom, waarom vraag je, je misschien soms wel eens af, waarom moet mij dit nu allemaal overkomen..... En toch, als ik daarnaar kijk, ook in mijn leven, en van alle levens waar ik van heb mogen 'proeven' even mee mogen maken, over gelezen heb, iets over gezien heb op tv, autobiografieën etc. is er geen blind toeval. Daarin wordt zichtbaar dat op een onvoorstelbare manier het leven zich precies vorm geeft in dat wat nodig is, wat deze persoon nodig heeft. Dat iets gezien wil worden en dat wordt dan getoond. En als het gezien is, kan het veranderen. Het is alsof alles al klaar ligt. Het hele toneel waarop zich alles af gaat spelen, zeker bij belangrijke thema's van het leven. Iedereen precies op de juiste plek, de hoofdpersonen, de figuranten, en zo wordt dan het spel uitgespeeld.  Het enige wat open is, al is dit ook heel vaak voorspelbaar, is jouw reactie, wat t in je raakt, wat het je doet, wat je ermee doet.  Dus wat doe je als de grond onder je voeten weggemaaid wordt...