Kagib Weteninhethart

Hoe gaan we om met innerlijke pijn, verdriet, kwetsbaar zijn, een open  kwetsbaar hart, echt de pijn toelaten in onszelf. Dat gebeurt eigenlijk minimaal in de maatschappij. Ok er mag emotie zijn in verband met wat de ander gedaan heeft dat de wereld slecht is of je vriend of de familie etc. maar het toelaten van algemeen innerlijke pijn, geen weg meer weten, intense confrontatie met jezelf dat gebeurt minimaal. En omdat we hier geen ruimte aan geven, dit er niet mag zijn, kunnen we er ook niet werkelijk zijn met een open eerlijk hart bij de medemens die in die situatie terecht komt. Zolang het ons niet overkomt kunnen we er makkelijk over praten er over-heen praten met sussende woorden, of komt wel goed, en kop op, nu terug naar de orde van de dag. Maar we laten die ander zijn/haar pijn niet echt toe omdat we nog nooit onze eigen echte pure innerlijke pijn toegelaten hebben. Daarom hebben we alles verplaatst naar de hulpverlening, zij lossen het wel op, ga maar in therapie. De gees...

Licht in mij. Het is zo licht in mij. Er is verwondering, alles is zo licht. Het leven zo licht, gedragen door dit Licht, en alles wordt hierdoor verlicht. Het is leeg, het is vol. Alles is goed. Een voortdurende glimlach op mijn gezicht. Ik kijk naar mezelf, en ik lach. Waarom? Zonder reden, ik lach. Het leven is zo licht als een veertje, dansend door het leven. In de stilte in het Zijn. Zonder een voet te verzetten, een dansen, een vreugdedans binnenin Heel lichtvoetig. Alles is goed. Aan alles toon ik een glimlach. Het maakt niet uit, wat is buiten mij, want er is Licht, het is licht, ik ben Licht. En ik lach. Mijn mond vormt zich tot een glimlach, als vanzelf. En toch doe ik helemaal niets. Maar kan alles, kan alles doen, kan alles zijn. Stromen van zachtheid en tederheid gaan door me heen. Verbondenheid. Het is zo Licht in mij, en niets of niemand kan dit Licht aantasten, verduisteren, niets kan me belasten. Ik doe niets, doe alles. Het is niet te begrijpen, niet te grijpen, het i...

Wat is nieuw? Een nieuwe auto, een nieuw mobieltje, een nieuwe computer? Nieuwe kleren, een vernieuwd model dit en dat. Is dit niet allemaal snel verouderd? Maar, er liggen ook steeds weer nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden, nieuwe aanreikingen. Nieuwe prikkels. Nieuwe ervaringen, nieuwe momenten. Een nieuw begin. Steeds weer opnieuw beginnen. Opnieuw beginnen? Met wat? Kun je echt op-nieuw beginnen als je wat oud is meeneemt? Als je dit met je mee blijft dragen, jaar na jaar na jaar. Misschien meer en meer wordt oh zo zwaar. Of leger en leger van beleving, routinematig, afgestompt. Alles laat je onverschillig. Het nieuwe vernisje is er dan weer snel af. Je weet het wel. Maar wat weet je dan? Wat Weet je werkelijk? Alles open. Maar wie staat open? Open voor wat werkelijk nieuw en Vernieuwend is, binnenin. Dat wat in het hart is. Dat waarlijk alles Nieuw kan maken. Dat waarlijk Nieuw blijft, moment na moment na moment. Wat niet verouderd. Wat nooit uit de tijd is omdat het niet van de ...

  Ja, heeft voor mij zeker tijd gekost, ook hierin tot begrip te komen. Ik kon niet begrijpen dat mensen door kunnen leven in deze waanzinnige wereld vol ellende, wanhoop, oorlogen, in het groot in het klein. Ik was hier zo intens verdrietig onder en dan vanuit dat verdriet weer boos, waarom, waarom. En om me heen, ging iedereen gewoon door, gaat iedereen gewoon door. Alsof er niks aan de hand is. De ene ramp na de andere, onvoorstelbare mensonterende dingen die plaatsvinden, massaslachtingen. Ja, niet in Nederland, in andere landen, andere continenten. Maar voor mij is het altijd zoiets geweest van we zijn één wereld. En deze wereld is ziek, doodziek, deze wereld verdrinkt in duisternis en wanhoop. Dit intense verdriet heeft uiteindelijk geresulteerd in dat de ommekeer kwam. Dat de antwoorden kwamen, dat het begrip kwam over alles en iedereen dat is. Het heeft uiteindelijk ook het vuur gedoofd van strijden voor die betere wereld, zeker op de manier van vechten tegen. Ja, de Liefde...

  Ik kan niet bewijzen wat in mij wakker geworden is, van waaruit ik leef, wat dit is. Iedereen maakt van mij wat hij/zij wil, en als je open voor me bent, kun je in meer stukken resoneren, invoelen. Dat is ook het verschil met bv het licht wat ontstaat door technieken methodieken, oefeningen. Dat kan een heel sterk uitstralingsveld krijgen. Het licht wat ontstaat door yoga, meditatie etc. Zo krijg je guru's en volgers. Maar dat licht blijft van deze wereld. Het ego blijft vaak gewoon aanwezig of verhuld in andere vormen, uitdrukkingen. Daarom komen guru's ook vaak ten val omdat een zwakke plek of zwakke plekken extra zich versterken. De mogelijkheden die een guru krijgt. Maar het ware Licht kan zich niet bewijzen, is wat het is. Het hoeft ook niks met wat het is. Het is. Zo hoef ik ook helemaal niets meer met wat ik ben. En mag je van me maken wat je wil. Dat heeft al heel lang geen trilling meer. Je kunt me niet groter maken of kleiner. Ik Ben die ik Ben. En zo doe ik wat ik ...

  Juist in deze tijd word je bedolven onder alle spirituele waarheden aanreikingen, prikkeltjes. En toch, bijna allemaal gaan ze aan je voorbij. Ze raken niet, ze verbinden zich niet met je, ze brengen geen werkelijke verandering teweeg. En dan ineens, bam, een flits, en jaaah, een aha-erlebnis, de doorbraak. En alles is anders. Ineens valt alles op zijn plek. Het juiste moment op de juiste plek, voor jou. Wanneer is dat moment? Ligt het vast, of kan het elk moment gebeuren? Hoe dan ook, het belangrijkste wat je kunt doen, voor dat moment, is open zijn. Is eerlijk zijn, dichtbij jezelf zijn, echt zijn. Vaker wordt het ook geforceerd hoor, nouja geforceerd, de doorbraak komt in een intense crisis. Dat alles uit je handen geslagen wordt, geen verweer meer. Het verstand kan het niet meer bij elkaar brengen, een barst in het ego-pantser. Dan kan het Licht naar binnen stromen, inLichten. Meestal werkt het zo he. Maar het hoeft niet, elk moment, zonder crisis, gewoon door wakker en alert...

  Ja, waarom heb je dat jasje gekozen, een man een vrouw? Het heeft zo'n fundamentele gevolgen welke keuze je maakt. Nog meer in andere landen en bij meer starre geloven. Je hele leven bepaald door je geslacht. Van daaruit vormt zich alles om je heen. Al is het maar het fundamentele verschil dat een vrouw een kind kan baren en een man niet. En een vrouw heeft een maandelijkse cyclus en de man niet. En dan nog alle culturele verschillen in hoe naar een man een vrouw gekeken wordt. Dus ja je levensloop is totaal verschillend afhankelijk van of je voor het mannelijke of het vrouwelijke geslacht gekozen hebt. Dan heb ik het nog niet eens over als je liefde voelt voor je eigen geslacht. Of nog moeilijker als je voelt dat je niet in het juiste jasje zit. Allemaal ervaringen. Bepalende ervaringen. Heel interessant om er naar te kijken. Want ik weet zeker dat in ieder geval jij die dit leest, al vaker in andere jasjes rond gelopen hebt. Ligt dan niet een uitdaging erin om begrip te kweken ...