Kagib Weteninhethart

Het Licht wil ons altijd raken, raakt ons ook altijd, verwarmt ons, spreekt tot ons. Maar de Stem is zo stil. Niet nadrukkelijk, niet dwingend, gewoon wat Is. En als er zoveel andere stemmen zijn, wat dan? Dan is het erg moeilijk die ene Stem te horen, want die andere stemmen zijn veel nadrukkelijker, overstemmen. Ze zijn misschien schijnbaar veel mooier, vaker makkelijker om naar te luisteren.  Je hoeft jezelf dan niet te zien, want dat kan soms pijn doen die confrontatie. Daarom is het zo belangrijk om de Kindstatus weer te hervinden. Het Kind dat in Liefde zichzelf over gegeven heeft. Het Kind dat vervuld is door die Liefde, en spontaan luistert en doet wat Wil, zonder er iets tussenin te zetten. Zonder het denken te weten, zonder jamaars, gewoon eenvoudig doen en de Stroom volgen. Een heel helder bewustzijn. Stil geworden zijn. Niet meer door zoveel opgewonden raken, uit je evenwicht raken, van slag zijn. De ziel geslepen door het leven tot een schitterende diamant. Jezelf meer...

De natuur spreekt tot mij, in deze soms zo gruwelijke dans van leven, die toch ook zoveel schoonheid openbaart. Gedragen door de wind, het prille groene gras, een nieuw begin, een nieuwe mogelijkheid. Vogels zingen hun lied in vrijheid. En zo zijn we allemaal op weg naar vrijheid, bevrijding. We gaan de weg die we gaan, waar uiteindelijk de dood niet meer zal bestaan, de haat en kilte is vergaan, waar de ogen open zijn gegaan. Waar de zon eeuwig mag en zal schijnen, meer en meer verwarmen, waardoor de wolken meer en meer zullen verdwijnen. Waarin de Eeuwige Liefde vanuit het hart zal mogen spreken. En we gaan verder. We doen wat we doen., wat ons beweegt, volgend onze stroom. De beweging van vernietiging naar opstanding, van gevangenschap, naar bevrijding, tot de uiteindelijke Bevrijding, het vrijmaken van dat wat alles zal vrij maken. De Vrijheid van, vanuit, het hart. De Vrijheid van de Liefdekracht. Onaantastbaar, niet meer aan te tasten door de haat, het kille hart, verkilde hart, ...

Licht. Het zonnelicht. Warm, verwarmend. Spel van licht met schaduw. Liederen uitbundig gezongen uit vogelborstjes. Dans van leven en beweging. Kleurenspel, pril groen, bladerdans. De natuur spreekt tot mij, beweegt mijn hart. Voortdurende verandering van en in de levensstroom. Leven en dood, sterven en weer opstaan. Pijn en heling. Zwakte en kracht. Opgegeten worden en nieuwe baring. De vergankelijkheid oplossend in de Eeuwigheid. De mens speelt zijn spel. Soms of vaker een onmenselijk spel. Onmenselijke taferelen die zich afgespeeld hebben en zich blijven afspelen. De Ziel machteloos roepend, elk moment zich uitsprekend. Maar als er geen ontvankelijk hart of luisterend oor is, dan speelt zonder mededogen de haat vanuit een blind zijn, zijn spel. In onmacht en verbijstering een schreeuw van pijn, een niet begrijpen hoe een mens tot zoiets in staat kan zijn De dood zonder opstanding. Het doden van de ziel, In het bloed gesmoord. Het verliezen van de verbinding met het Hart, waardoor me...

  Ja, het is echt waar. Als je in harmonie bent met het Eeuwige moment, dan wordt je gedragen, voel je jezelf zo licht als een veertje. Je wordt dan gedragen door de Liefde. Je bent beschermd, geïnspireerd van binnenuit. Er is blijmoedigheid, onbevangenheid in gelijkmoedigheid, zachtmoedigheid. En er moet dan niks. Alles werkt dan voor jou, heel eenvoudig. Je hoeft slechts te volgen, in dit Eeuwige moment te blijven. Hierop afgestemd, naar deze Stem te blijven luisteren. En van daaruit gaat de ontvouwing verder, van heerlijkheid tot heerlijkheid. Schat na schat zal zich mogen openbaren van binnenuit, het levende Weten. De Weg gaat altijd verder, en je hoeft dus slechts te volgen. Er niet tussenin gaan staan met emotionele voor of afkeur, intense verlangens belangen, verwachtingen. Stil worden voor de Stem. En luisteren. Alles zal gegeven worden wat nodig is, wat je nodig hebt. Kagib

Er wordt veel van je gevraagd, als je werkelijk het bevrijdingspad wil gaan. Wat wil je? Wat wil je werkelijk? Dit ten diepste in jezelf proeven. Eerlijk ernaar kijken wat er dan naar boven komt. Wat wil je, in al je handelen, in al je doen, in al je woorden, in al je stappen. Wil je de eeuwigheid, of de tijd? De Eeuwigheid is nu, de klare heldere lucht, maar wij zijn de wolken, wij zijn de wolken. En achter de wolken is de Eeuwige zon. Het is de bedoeling dat we oplossen, zodat we weer kunnen versmelten met de Eeuwigheid. Dat oplossen is het zuiveren van t denken en het reinigen van het hart. Het laten verdwijnen van alle denkbeelden, van alle beelden, zodat niets overblijft zodat je Alles hebt. We zitten zo vol met zoveel. En wat we hebben willen we behouden. Maar uiteindelijk hebben we niets en zal wat we denken te hebben vroeg of laat weer uit onze handen geslagen worden. Maar als je Weet dat je niets hebt, heb je alles. Als je opgelost bent, ben je weer een. We staan zelf steeds t...

Wie ben ik? Wie ben jij? Wie zijn wij eigenlijk? Het gaat om zelfkennis. Het komt er uiteindelijk op neer dat je doorziet wat je niet bent. Dat wat allemaal boven op je gekomen is door het verleden, de betekenis hiervan. Je ouders, de opvoeding wat je geleerd is. En ook begrip, juist ook begrip, dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Dat ieder zijn best doet binnen de mogelijkheden gegeven, weer door de opvoeding, de ouders. We zijn allemaal geprogrammeerd, en van daaruit doen we wat we doen. Generatie op generatie. Daarin ligt de uitdaging dat jij dit kan doorbreken, door je te ontkoppelen van dat verleden. Niet in de weerstand, niet in oordeel, maar gewoon zien voor dat wat het is, wat het was. Nu is nu. En nu is er iets in jou in ieder, wat niet van de tijd is. het niet-zelf, het Tao, de Bron, de Liefde in de Eeuwigheid. Hier jezelf voor open stellen, zodat het verleden hier meer en meer in kan oplossen. Door te Zien te voelen wat is, wat de betekenis van alles is. Jezelf hie...

Er zijn allerlei krachten die steeds op ons inwerken. Waarin we steeds weer keuzes maken. Waar we aan gehoor geven, waar we naar willen luisteren, waar we ontvankelijk voor zijn, gevoelig voor zijn, wat we belangrijk vinden. En dit heeft steeds weer gevolgen. Wat willen we hierin, wat willen we werkelijk? Waar we energie aan geven, bouwt zich uit. Alles is energie. Wat willen we met dat leven? En zo gaan we verder, wat levert t op, wat geeft het? Steeds weer alles in verandering, en we kunnen niks vasthouden. Steeds weer vallen die gezet worden? Beproevingen? Wat is werkelijk belangrijk? Hoeveel momenten van werkelijk geluk maken we mee? Welk geluk vervluchtigt niet in de tijd? Wat blijft er over bij ons sterven? wat nemen we mee, wat kunnen we meenemen? Is niet alles heel vluchtig? En toch, er is een ingang om verbinding te maken met het ware Licht. Het Licht dat altijd schijnt in de duisternis. Dit Licht kan gaan schijnen in een open ontvankelijk hart. Dit Licht kunnen we met ons mee...