Kagib Weteninhethart

Jezelf vrijmaken betekent eigenlijk vrijkomen van t verleden. Vrijkomen van alles wat bovenop onze Essentie is gekomen, en ons eigenlijk gevangen heeft gezet. Wat ons bepaald in ons leven, bewust of onbewust in onze daden, onze keuzes. Alles wat we doen waar we voor gaan of niet. Wat we aantrekkelijk vinden, echt alles. Een belangrijk stuk van deze ont-wikkeling, af-wikkeling is inzicht krijgen in, begrip krijgen voor jezelf, maar ook voor de ander. Jezelf doorzien, je patronen, alles waar je vol van bent, en van waaruit. Dat wat eigenlijk door jou heen zich uitleeft, waardoor jij eigenlijk niet meer leeft. Zoveel stemmen die bewust of onbewust door jou heen spreken jou allerlei richtingen opduwen. Het gaat erom al die stemmen te laten verstommen, in het zien wat ze zeggen, van waaruit ze het zeggen. Vaak vanuit eigen verblindheid, bepaling, vanuit het verleden. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Maar er is iets in ons, wat hier totaal onafhankelijk van is, er eigenlijk buiten s...

Zo kostbaar het hier zijn. Maar dan ook echt er totaal zijn, in volle aandacht. Dan liggen er de meeste mogelijkheden tot bevrijding, heling en inzicht. In het hier en nu zijn. Proeven wat nu is, wat nu wil, wat nu de aandacht vraagt. Hoe je Ziel spreekt, je Essentie, in dit nu, en elk volgend nu weer. Eventueel dwars door alle andere verlangens/behoeften heen. Want zijn niet vaak veel behoeftes/verlangens, compensatie, of vlucht voor dat wat je nu werkelijk nodig hebt, nodig is? Dit liever bedekken door zoveel. Verstrikt raken in, door, het labyrinth van de wereld? Het gebeurt hier, hier op aarde, met alles erop en eraan. Voelen wat is, geen vlucht in droomwerelden, verlangen naar hoe t was. Maar voelen de concrete aardse realiteit, met alles wat t bevat, alles wat het is. Het helemaal door je heen laten gaan, het toelaten wat is. Dan kan t doorstromen. Dan kan t teken gezien worden, en waar nodig kan dan heel veel wegvallen. Verdwijnen waar je aan vastzit, wat pijn doet, waar je in v...

Meestromen. Het is geen mystiek zweverig gepraat. Het is, het kan alledaagse concrete realiteit zijn, worden. Een onfeilbaar innerlijk richtsnoer van waaruit je het leven vorm kunt geven. In alles. Dat is ook t mooie van deze tijd. Wat 'vroeger' in heel abstracte symbolieken en beelden tot uitdrukking gebracht werd, alleen voor ingewijden leesbaar, wordt nu heel helder verwoordt. Voor ieder te begrijpen als je t wil begrijpen, wil toelaten. Als de Verbinding er is, met jouw Essentie, dan kan die je alle informatie geven die je nodig hebt. Op het juiste moment komen er gedachten naar boven, borrelen naar boven, geven de richting van je leven, waar de Stroom heen wil, in het moment. Inspiratie kan wakker worden. Inzichten die waarlijk bevrijding kunnen betekenen. Sluiers die weggehaald worden, helder Zien wat is. Als alle eigenwilligheid verdwenen is. Alles wat jij wil. Wat jouw ikje wil. Waar jouw ikje aan vast wil houden. Waar het ikje vol van is. Dan kun je ontvangen uit de Br...

Het is toch gewoon zo, in essentie, in de Essentie zijn we Liefde. Om wat voor reden dan ook hebben we r van alles omheen gebouwd, van waaruit we zijn gaan leven, of vaker overleven. De Liefde raakt helemaal verborgen, omdat we een eigen leven zijn gaan leiden. Iets opbouwen op een basis die verstoken is van Liefde. Een ego. En is dat ego niet voornamelijk het denken? Heeft het denken niet zo'n ongelooflijke grote plek in ons leven gekregen? En daardoor de eilandjes opgebouwd vanuit dat denken. Van daaruit hebben we ons geïsoleerd van elkaar in dat wat we denken te weten, denken dat is, denken wie de ander is, hoe t leven is, wat belangrijk is. Eindeloos beelden die tussen de Liefde in gaat zitten. Denken dat nooit hier is. Nooit nu is. Het verleden, het eindeloze verleden dat door dit denken spreekt. Waarin we ons veilig voelen, waarin we ons koesteren, maar vaak ook zo koud is. Waarmee we ons overeind houden. We denken iets te zijn, iets te moeten zijn, iets te moeten doen. Zovee...

De natuur spreekt tot mij, in deze soms zo gruwelijke dans van leven, die toch ook zoveel schoonheid openbaart. Gedragen door de wind, het prille groene gras, een nieuw begin, een nieuwe mogelijkheid. Vogels zingen hun lied in vrijheid. En zo zijn we allemaal op weg naar vrijheid, bevrijding. We gaan de weg die we gaan, waar uiteindelijk de dood niet meer zal bestaan, de haat en kilte is vergaan, waar de ogen open zijn gegaan. Waar de zon eeuwig mag en zal schijnen, meer en meer verwarmen, waardoor de wolken meer en meer zullen verdwijnen. Waarin de Eeuwige Liefde vanuit het hart zal mogen spreken. En we gaan verder. We doen wat we doen., wat ons beweegt, volgend onze stroom. De beweging van vernietiging naar opstanding, van gevangenschap, naar bevrijding, tot de uiteindelijke Bevrijding, het vrijmaken van dat wat alles zal vrij maken. De Vrijheid van, vanuit, het hart. De Vrijheid van de Liefdekracht. Onaantastbaar, niet meer aan te tasten door de haat, het kille hart, verkilde hart, ...

Het is zo subtiel, wat wel of geen ego is. Het is eigenlijk jezelf in de gaten krijgen. In de gaten krijgen waar je ertussenin springt. Waar je associeert, reageert vanuit jouw bestaande denkwereld hoe mooi die denkwereld ook is. Hoe goed je t ook bedoeld, uiteindelijk is t dan jouw wereld. Dan wordt t heel moeilijk nog te proeven wat werkelijk is, en van daaruit wat werkelijk nodig is. Hoe hoogstaand je idealen ook zijn, als t een patroon is, een automatisme sla je misschien soms of vaker helemaal de plank mis. Het ego springt er zo snel tussen. Jouw achtergrond, jouw idee, dat wat je geleerd is, dat wat je goed vindt of niet goed, dat wat behoort te gebeuren, dat wat je als een ideale wereld ervaart, dat wat hoogstaand is, dat wat je denkt dat iemand nodig heeft.. Het is jouw verleden, jouw achtergrond, jouw beleven, jouw wereld. En juist daardoor kan de Essentie niet meer reageren. Jouw Kern, dat wat alles omvat. Dat wat precies Weet wat nodig is in dat moment. Dat en niets anders. ...