Kagib Weteninhethart

We zitten vaak te vol met onszelf met beelden, veronderstellingen waardoor we elkaar niet meer zien, niet meer zien wat is. Dat is t grote manko van de hulpverlening. Zoveel geleerd, alles in hokjes gezet van zo is het, en dat moet gebeuren maar de client wordt niet meer gezien. Er wordt niet meer gevoeld en ervaren wat is. Er is zoveel meer maar dit is niet te bevatten met het brein, met het verstand. Die blijft er altijd buiten in interpretatie en invulling. Ook algemeen vaak in interactie met elkaar, we zitten te vol, zetten elkaar vast in beelden. Er is een reservoir aan Leven aan beleven dat onuitputtelijk is, maar dit gaat buiten het brein om. Het heeft niets met het brein te maken. Het is levend, vibrerend, steeds weer nieuw, echt het Weten, het Bewustzijn. De Ziel is daarin een soort van tussenkanaal die zich open kan stellen voor de Geest, voor wat in de Geest is, zodat de Geest, het Eeuwige zich in de Ziel kan uitgieten, zoveel de Ziel maar kan bevatten. Het is de uitdaging v...

Vindt t een mooi woord, uiteenvallen. Komt zoiets naar boven, als we niet uiteen durven te vallen, kan nooit dat Nieuwe door ons heen opstaan, kunnen we ons nooit werkelijk vernieuwen. Dan zullen we alleen maar kristalliseren. Een dikke korst om ons heen laten groeien van ideeën, beelden, gedachten, noem maar op, waar niks meer door kan. Dus daarom helemaal uiteenvallen, neerstorten. Dat het leven je even helemaal vermorzeld. Dit toe durven laten dat dit kan, dat dit mag gebeuren. Een soort sterven, waardoor waarlijk iets nieuws in ons wakker kan worden, zichtbaar mag worden. Dat er ruimte mag komen voor t Eeuwig nieuwe, vernieuwende. Durven toelaten wat is, geweldig. Durven gewoon die pijn te voelen, dat klotengevoel, die zo 'lelijke' gedachten/emoties. Dat alles er mag zijn. Dan kan t verdwijnen, oplossen. Puur en kwetsbaar durven zijn. Het echt niet meer weten, totaal wanhopig en weerloos, zodat het Weten kan spreken en je weer mag helen, transformeren. Onszelf zijn, maar da...

Het is zo moeilijk uit te leggen wat nu Bewustzijn is. Het is Licht, en uiteindelijk maakt dit het leven licht omdat t alles doorlicht. Alle afhankelijkheid verdwijnt want in dit Bewustzijn heb je alles. Je neemt het overal mee, daarin is alles vervuld. En omdat alles doorlicht is, heb je lief, omdat je niets meer van de ander moet, hoeft. Je hebt gewoon lief en een totaal begrip. Het is door t verstand niet te bevatten, niet te begrijpen, dat dit alles is. Een onverwoestbare Kracht die uiteindelijk door niets aangetast kan worden. Het vervuld zijn door dit Licht is nog slechts het begin. Vanuit die basis gaat de ontvouwing verder, want er wil steeds meer omvat, bevat worden. Steeds meer doorzien. Steeds meer dimensies die zich willen openbaren. Trilling van groot of klein spelen hierin geen enkele rol meer want je hebt alles. Wat kan daar nog aan toegevoegd worden door iemand in complimentjes etc. als je alles hebt. En de Liefde maakt als vanzelfsprekend nederig omdat je Weet dat er i...

Dat is de kern, in ons diepste Wezen zullen we all-een zijn, zijn we all-een maar nooit eenzaam. Dus als we die Kern vrijmaken is eenzaamheid van de verleden tijd. Dan ben je verbonden, een, met alles en iedereen. Dit vrijmaken gaat natuurlijk niet vanzelf. Er is geen wonderformule voor, het is geen denkspelletje, het is iets van ont-dekken. Het heeft ook met begrip te maken. Over je medemens, dat we allemaal gewoon heel lieve mensen zijn maar door omstandigheden, ervaringen uit het verleden, vaak heel misvormd geraakt zijn, onszelf kwijt geraakt zijn. Maskers opgezet, muren opgebouwd, ons verschanst achter bepaalde zekerheden. Maar dit is niet de hele mens. De ware Mens zit daaronder. De kwetsbare mens vaak, het gevoel verstopt, de pijn verstopt, of niet meer weten dat t anders is omdat het zo weggestopt is dat je er niet meer bijkan. Dit is natuurlijk ook nog niet de ware Mens. Maar deze mens, de kwetsbare mens, de verwonde mens kan pas geheeld worden als zij deze wonden mogen laten ...

Volgens mij zitten we in de finale. Tijd voor een grondige bezinning, tijd voor het hart, een open hart, het Weten in het hart. De enige mogelijkheid om zin te geven aan de fase waarin we nu zitten. Tijd voor de Sleutel. Wat dit voor de maatschappij kan betekenen heb ik in mijn nieuwste boek uitgewerkt. Een soort manifest van waaruit een nieuwe maatschappij een nieuwe wereld opgebouwd kan worden. Te koop bij Boekscout en Bol.Com. Het heet tijd voor de Sleutel. #openhart #tijdvoorhethart #gnosis #eindtijd #boek #bezinning #maatschappij

Ik hoorde dit net in mijn mix op Spotify Actueel? 

Wakker zijn, omvat een boel. Dan ben je eigenlijk Vrij, los van het spel, heb je het totaal doorzien. Juist daardoor kun je in Vrijheid het spel door blijven spelen zolang het nodig is. Je gebruikt erin wat er nodig is, maar je zit er niet meer aan vast. Het spel hier is tijdelijk, van de tijd, maar je hebt dan verbinding gemaakt met de Eeuwigheid. Dus t maakt je niet zoveel meer uit hier of daar, dood of leven, het is allemaal deel van het spel. Hoe dieper ik t leven beleef, of beter gezegd dat andere door mij heen alles kan beleven hoemeer ik zie hoe wonderlijk ons leven eigenlijk is. Gevangen in die tijd en alles wat zich daarin afspeelt. Het is allemaal heel vluchtig, en we zijn er zo bevangen door. Het mag allemaal, ieder mag zijn/haar spel spelen, en daar de vruchten van plukken. Maar soms kunnen wat krachtigere prikkels goed werken om kansen te geven wakker te worden zonder oordeel. Want ja, zou zeggen zolang je nog aangesproken wordt door bepaalde woorden, emoties wakker worden...