Kagib Weteninhethart

Schoonheid is. Schoonheid is in alles. Als de ogen open gegaan zijn, alle beelden en verbeeldingen verdwenen zijn. Dan is in alles schoonheid. Als je Ziet wat is. werkelijk Ziet wat is. Zonder een gedachte erover, dit is dit en dat is dat, maar gewoon zien, zonder invulling. Alles steeds weer nieuw zien. De ander steeds weer als nieuw. Alles wat je doet steeds weer als nieuw. Alles steeds weer fris, sprankelend. Gewoon de beweging volgen, zien de vormen, zien het spel van leven, hoe alles steeds weer in verandering is. Alles heeft schoonheid. Als de ogen gezuiverd zijn, vrijgemaakt zijn, van het verleden van invullingen, verbeeldingen. Als er Liefde is. Liefde voor alles en iedereen. Alles en iedereen elk moment weer als nieuw ont-moeten, als nieuw zien. Zodat we elkaar werkelijk zien en niet wat we denken te zien, denken te weten. Alles heeft schoonheid, zelfs dat wat schijnbaar zo lelijk is als wat. Als je ziet heeft zelfs dit zijn eigen schoonheid. Zo blijft er verwondering, zo blij...

Als we meer en meer onze eigenwilligheid, het zelf willen doen, het  hart gesloten willen houden, achter ons laten, kan het Licht binnenstromen. Dan kan dit Licht dat in de duisternis schijnt de duisternis laten oplossen. Als we tot overgave willen komen. Als we met lege handen durven staan. Als we alles durven overgeven. Alles wat we denken te zijn, denken te moeten doen. Als we durven geconfronteerd te worden met alle illusies die we opgebouwd hebben over het leven. dan kan Zijn overnemen. Dit is niet voorbehouden aan bepaalde inspiratoren, Jezus, Boeddha, noem maar op. Daar mogen we ons niet meer achter verschuilen. Het gaat nu om ons allemaal. De ruimte is geschapen. De kerken zijn ingestort. Meer en meer storten alle starre systemen in of worden ontmaskert. Alles wordt blootgelegd, en nu is het aan ons om te antwoorden. Om die Vrijmakingsweg, Bevrijdingsweg te gaan, onder leiding van Zijn, onder leiding van het Licht, onder leiding van de Liefde, onder leiding van Dat wat alle...

Uiteindelijk ben je leeg. Je wordt leger en leger door begrip door inzicht, door innerlijke bevrijding. Maar juist daardoor wordt je een vat van zoveel. Juist daardoor kun je meer en meer bevatten. Zoveel mogelijkheden tot uitdrukking komend in de meest subtiele lagen. Wat maar nodig is. Als je het werkelijk bevrijdt hebt van emoties, belangen, verlangen, beelden etc. Hiervan leeg geworden bent. Als het geen beladenheid meer heeft, geen enkele verbinding meer heeft met het ego, met het ikje. Dan kan het gebruikt worden. Dan wordt het opgeroepen als het moment het vraagt zonder dat je hierover nadenkt. Eigenlijk zonder enige gedachte. Geheel natuurlijk. Even wordt er iets meer ervaarbaar, Liefde, compassie, ontroering, betrokkenheid op wat voor vlak dan ook. Anders is er eigenlijk leegte, maar heel licht, een heel heldere leegte. Gewoon Zijn, in alle eenvoud. Je bent niet voortdurend in extase. Er is hier ook geen enkele behoefte toe, of gelukzaligheid. Dit heeft geen enkele toegevoegde...

Het gaat om ontvouwing. Maar hoever willen we ontvouwen, hoeveel lagen, hoeveel dimensies, hoeveel poorten willen we openhouden? Willen we vasthouden aan wat we zijn, het daarbij laten, of...... Het leven zou zo'n geweldige reis en ont-dekkingstocht kunnen zijn als het onze diepste intentie zou zijn om dat ontvouwings, dat uitvouwingsproces plaats te laten vinden. Steeds weer nieuwe werelden van beleven en zijn die zich dan kunnen openbaren, en nu al verborgen aanwezig zijn. We hoeven ze alleen maar te her-ontdekken, te bevrijden, door de uitdaging aan te gaan van het tot begrip komen. Het vrijmaken van alles waarmee het bedekt is geraakt. Daar ligt het verschil tussen het onbevangen kind dat niet beter weet, en bewustzijn, het Bewust Zijn. Een kind kan zeker vrij zijn, spelen met leven, met alles, alles een, maar heeft daarin nog geen voeling met gevolgen. Het speelt, het is, maar het weet eigenlijk niet dat het speelt, dat het is, het weet niet beter. Wij kunnen weer tot die onbe...

Wat is het doel van het leven? Leven. En vooral heel bewust leven, met aandacht. Je niet laten leven door t leven. Dan kan het Leven het meeste voor je betekenen. Dan kunnen de tekens gezien/ervaren/ontvangen worden. Dan is de grootste kans dat je in de Stroom blijft en indien nodig daarin correcties krijgt. Dan vervul je de werkelijke reden waarom we hier zijn. We zijn hier niet om van alles te doen. We zijn hier om bewust te worden en te zijn van dat wat we doen, en de betekenis daarvan. Dan kun je nog jezelf een bepaald doel stellen, een bepaalde richting opgaan. Maar als je jezelf hierin verliest dan stopt je innerlijke groei, en dan komen er vroeg of laat wat intensere tekens om je weer wakker te schudden. Mocht hier nog mogelijkheid voor zijn. Je hebt een baan, je bent moeder met kinderen, je volgt een studie, wat dan ook. Het is niet de bedoeling dat je dit halfslachtig doet omdat t niet belangrijk zou zijn. Nee, je moet t vol overgave doen, en waar dit niet mogelijk is onderzoe...

Waarom komen we niet graag thuis, bij onszelf, in onszelf? Gewoon Zijn, zonder iets. Zonder iets te doen, zonder iets te hoeven, zonder iets te hoeven zijn. Gewoon Zijn? Waarom zoeken we het steeds weer buiten ons zelf, bij anderen, in wat we doen? Het zou zo eenvoudig kunnen zijn. Maar we maken het zo moeilijk. Op alle mogelijke manieren die vervulling, de bevestiging, de bekrachtiging buiten onszelf vinden. Van ik mag er zijn? En het daar nooit kunnen vinden. De bekrachtiging, de Kracht ligt binnenin. Het is er altijd, het draagt ons. Dat Zijn we werkelijk. Elk moment kunnen we er naar terug keren. We hoeven er niets voor te doen, we hoeven het alleen maar te doen. Elk moment weer een kans het te doen. Voelen, ten diepste voelen wat nu is. Door je heen laten gaan wat nu is, het mag er allemaal zijn. Wat vertellen die gedachten allemaal over jou? Wat je zou moeten zijn, wat je zou moeten doen, wie je wel niet bent? Allemaal gedachtespelletjes. Ze spelen een spel met je. Maar de Waarhe...

  Hoeveel waarheden verkondigen we met elkaar die helemaal niet onze levende waarheid zijn? Maar een waarheid opgepikt, opgelegd door zoveel dat op ons pad gekomen is. Opvoeding, maatschappij, cultuur. Zoveel jasjes aangetrokken. En vanuit deze waarheden bevechten we elkaar. Met deze waarheden houden we onszelf overeind. We zoeken lotgenoten die dezelfde waarheid verkondigen en zo voelen we ons sterk. Sterk tov van andere met andere waarheden. Zovele geloven die we verkondigen als de Waarheid, en waar zelfs oorlogen om gevoerd worden in t groot en in het klein. Maar het onder ogen durven zien dat dit alles schijn is? Dat dit alles slechts een aangetrokken jasje is? Dat is heel confronterend. Maar als je de durf hebt om het vuur brandende te houden. Om niks vast te zetten, alles open te houden, stromend. Elk nieuw moment weer werkelijk als nieuw proeven. Dan kan alles wegbranden, wegvallen wat jij niet werkelijk Bent. Jasje na jasje dat uitgetrokken kan worden. Totdat er geen jasjes...