Kagib Weteninhethart

Dat is toch geweldig, als je dit door je heen laat dringen, het aloverkoepelende Bewustzijn, dat wat alles in gang gezet heeft, en tot op zekere hoogte alle touwtjes in handen heeft, is Liefde. En Liefde die alleen maar Liefde is, die er altijd is. Er altijd voor iedereen is. Het reikt elke seconde de hand. Als we die hand willen grijpen dan neemt Het ons mee op een ongelooflijke reis. Een reis met eindeloze fases en ont-wikkelingen, steeds verdere ontvouwing. Maar die Liefde dringt zich niet op. Het geeft ons alle vrijheid om ons ding te doen. Wat we maar willen. Maar dan zullen we ook de vruchten daarvan mogen plukken zonder oordeel. Alles energie, maar heel rechtvaardig. Dat is de vrije wil. Elke seconde kunnen we die hand pakken. Kunnen we ons overgeven aan dat wat werkelijk zeker is, wat werkelijk Weet wat werkelijk kan. Niet meer de schuld buiten leggen, maar bewust toelaten, tot je laten spreken, dit is mijn wereld die ik maak. Ik ben de enige die hier verantwoordelijk voor is. ...

Is dat niet de verklaring waarom we over het algemeen verdeeld blijven. We hebben allemaal een stukje. Leven vanuit een stukje. Kijken vanuit dat stukje de wereld in. Reageren van daaruit en zo komen vaak conflicten, verwijdering, afstand. Maar soms harmoniseren stukjes ook als ze bij elkaar passen, elkaar bekrachtigen, ondersteunen. Zo houden die stukjes elkaar in stand. Zo ontstaan er clubs, verenigingen van mensen met een bepaald stukje. Die gaan dan weer vechten met andere stukjes, allerlei geloven bv. Maar ook het geheel is in ons. Altijd in ons. Uiteindelijk in iedereen. En dat geheel omvat alles en iedereen met begrip. Met Liefde. Is verbonden met alles en iedereen, maar niet gebonden. Het is Vrij. Dat geheel kunnen we meer en meer in ons vrijlaten, vrijmaken, ruimte maken hiervoor. Dat is geen nieuw geloof, dit is levende realiteit. Dat geheel, dat wat alles omvat met begrip spreekt tot ons elk moment van de dag. En als we daarnaar willen luisteren zal meer en meer alles doorzi...

Het heeft eigenlijk met aandacht te maken. Dat is het Vuur. Het Vuur dat er altijd is, het innerlijke Vuur. Maar in eerste instantie kan t nog niet veel uitwerking hebben. Het is het Licht in de duisternis. Als alles nog duister is, of er nog veel schijnlichten zijn dan is t erg moeilijk het Licht nog te ervaren. Maar als door ervaring er toch een stukje voor dat Vuur vrijgekomen is, vaak door loutering, dan kan meer en meer die aandacht krachtiger worden, helderder. Het is Energie, pure Lichtenergie. En pure Lichtenergie werkt heel confronterend voor t ego, ontmaskerend, al wordt het gedragen door de Liefde. Als het begin gemaakt is, echt gemaakt, dan is er geen weg meer terug. Dan doorzie je jezelf meer en meer. Dan kun je niet meer voor jezelf vluchten. Het Geweten spreekt, het Licht schijnt op dat wat is, het Vuur brandt alles weg wat illusie is.   Maar het is een louterend vuur. Het is een bevrijdend vuur. De enig ware Vrijheid kan zich zo vrijmaken, openbaren. Het is nie...

Uiteindelijk is er nog maar een verlangen. Het verlangen weer waarlijk Thuis te komen. Dat Thuis ligt binnenin en van daaruit zul je overal thuis zijn. Meestal gaat hier heel veel aan vooraf voordat dit verlangen werkelijk wakker wordt, dat dit nog maar het enige verlangen is. Het is niet het verlangen van het ego. Het is de roep van het Eeuwige dat je hoort. Je enige verlangen wordt dan om hier weer mee te versmelten en alles te laten verdwijnen wat ertussenin staat. Dit proces heeft gevolgen, maakt heel veel wakker, maakt zichtbaar alles wat eerst verborgen was. Dit is het reinmaken van het hart. Het hart zuiveren van zoveel waardoor uiteindelijk God zich mag openbaren door het hart heen, in diepste Wezen. Dat God, het Goddelijke zich vrij mag/kan uitdrukken. En eigenlijk is dit niks, en daardoor alles. Het is helemaal leeg en daardoor vervuld. Vanuit het niets, vanuit die leegte, als alles stil geworden is, verstild is, gaat de Stroom verder, de verandering, de transformatie. Want d...

Barmhartig zijn.... Het is eigenlijk een woord waar de werkelijke betekenis van verloren is geraakt, eigenlijk een verouderd woord. Erbarmen hebben, mededogen, compassie. Die barmhartigheid kan van binnenuit vrijkomen naar de medemens na een weg van ontsluiering, ontmaskering, vrijmaking, van alle beelden die je over de mens had. Daardoor kan waarlijk mededogen, Liefde vrijkomen voor die mens. Gewoon in dat wat ze zijn, zonder dat ze er iets voor hoeven te doen. Eigenlijk kan God zich dan door ons heen uitdrukken, tot uitdrukking komen, omdat wij verdwenen zijn, en God puur erbarmen, mededogen is. En daarin is een gelukzaligheid, God te mogen ervaren binnenin. Gewoon gelukkig zijn, zonder reden, gewoon omdat er mededogen is, gewoon omdat je liefhebt, gewoon omdat er Liefde is. Hoe kan hierin dan nog wrok of hardheid tevoorschijn komen? Je bent Heel, vervuld van dat Goddelijke, het mannelijke en vrouwelijke in balans. Zonder dat je er iets speciaal voor hoeft te doen, stroomt het erbarm...

Wat verlang je in het leven? Wat verlang je werkelijk? Uiteindelijk komt er een verlangen vrij om helemaal puur te zijn. Niet om je beter te voelen dan anderen, niet uit schuldgevoel maar gewoon uit liefde. Er is een liefde vrijgekomen voor dat Andere voor je Essentie voor het Licht waardoor je niet anders meer wil dan om zuiver te zijn, puur en oprecht. Niet om een resultaat, niet om een beloning. Dit ervaren is vrijgekomen na alle ervaringen die je gehad hebt, waarin zichtbaar geworden is hoe onvoorstelbaar het Levensplan is. Hoeveel Liefde en begrip en mededogen en wijsheid hieruit spreekt. Hoe alles in elkaar past en uiteindelijk alles helemaal rechtvaardig is. Niets liever wil je dan dat het Licht alles in je blootlegt, zichtbaar maakt wat geen Liefde is, wat tussen jou en dit Licht staat. Niets liever wil je dan keer op keer sterven, verdwijnen. Dat alles mag verdwijnen wat jij opgebouwd hebt wat je dacht te zijn, de beelden over het leven. Dit wil je vanuit een ontzag voor het L...

Eigenlijk komt zachtmoedigheid voort vanuit begrip. Dat er meer en meer gedurende je weg een waarlijk doorleefd en meer en meer omvattend begrip is wakker geworden over het leven, tov de mens, en van daaruit waarlijk Liefde. In dit begrip is alle oordeel weggesmolten, alle verzet, alle beelden. Daarvoor in de plaats is iets gegroeid, binnenin gegroeid, wat vervulling geeft aan alles. Het zoeken is voorbij. Je hebt Het gevonden, en je hebt lief zonder dat de ander er iets voor hoeft te doen. Je hoeft niks meer te bewijzen, Je Weet, je Bent. Er is iets in je gegroeid wat niemand meer van je af kan pakken. Daardoor kun je zacht zijn gedragen door de Kracht, open en gevoelig. Wat is, dat is, en in alles wat is, is mogelijkheid. In dat Andere heb je vrede gevonden. Het is een Kracht die niet te vernietigen is, die tijdloos is, die je meeneemt naar de andere kant, bij het sterven. Wat eigenlijk onafhankelijk van de zintuigen is, van beelden, van geluid, van proeven, van tasten. Al vervuld he...