OORDEEL
Daarom zijn we hier, om fouten te maken.
Deze wereld is geen harmoniemodel. Het is een school.
We zijn hier om lesjes te leren, en ieder heeft daarin weer een ander lesje.
Een andere achtergrond, een andere levensopdracht, andere aspecten die in het Licht willen komen.
Het gaat er daarin niet om, dat we elkaar de les lezen.
Maar van elkaar willen leren.
Samen groeien, toelaten in jezelf wat de ander je wil zeggen.
Het is zo makkelijk alles buiten jezelf te plaatsen.
Hij, heeft het gedaan of zij, of die instantie, je familie, vrienden, die groep etc. etc.
Dan hoef je niet meer in jezelf te kijken.
In jezelf te kijken wat jouw aandeel hierin is.
De ander is precies op de juiste plek voor jouw leven en voor die ander. Je hebt hem/haar je leven in gebracht of die situatie omdat hij/zij jou iets wil zeggen en andersom.
Daarin is geen toeval, het valt op je toe.
Je hebt het aangetrokken.
Waarschijnlijk was het allemaal al bepaald voordat je hier kwam.
Dat toen alles precies zo voorbereid is dat jij het beste je lesjes zou kunnen leren. Begint al bij de geboorte, waar wordt je geboren?
Maar hoe dan ook, zolang je alles buiten jezelf plaatst leer je je lesjes niet. Dan komt er geen inzicht in jezelf over jezelf en vaker ook niet bij de ander. Dan speelt ieder zijn/haar spel uit zonder enig bewustzijn.
Als je sterft heb je niets wezenlijks geleerd, ben je innerlijk niet gegroeid, heb je je niet verruimd dus krijg je waarschijnlijk een volgend leven een soortgelijk pakketje, misschien wat urgenter de omstandigheden.
Daarom, is het zo, zo, belangrijk dat we wel willen gaan leren.
Dat we ons gaan openen, ons hart openen voor wat werkelijk Weet in ons, wat ons wil helpen inspireren op onze weg.
En dat we daarin dus fouten maken maar daarin open staan voor de antwoorden die hierin daarna van binnenuit en van buitenaf op ons afkomen.
Dat we dus samen willen groeien, veranderen, van elkaar willen leren. Dat we de diepste intentie hebben om samen tot begrip te komen, echt naar elkaar te luisteren. Zo urgent in deze tijd waarin alles radicaliseert en de oplossing naar buiten wordt geplaatst. Die groepering, dat geloof, dat land en zo verder en verder.
Geen intentie om open te staan voor achtergronden van waaruit daden tot stand komen. Had jij misschien niet hetzelfde gedaan, in soortelijke omstandigheden?
Dat jezelf afvragen voordat je weer een oordeel uitspreekt over die groep of die mens etc.
De hand in eigen boezem steken, in de schoenen van de ander gaan staan, dat wordt in deze tijd gevraagd.
Echt met elkaar in gesprek gaan, open, van hart tot hart, zonder oordeel.
Kagib
De audioversie:
Reacties