EIGENWILLIGHEID
Dat is de kern van het drama van het leven we hebben het om wat voor reden dan ook zelf willen doen. Daar plukken we nog steeds de wrange vruchten van.
De reden hiervan is niet van belang.
Op zich zijn er nog eindeloos mogelijkheden in het hier zijn. De aarde is ook een gevolg van die val maar heeft wel een functie. Er is een reden waarom we hier zijn en waarom alles is zoals het is.
Maar die functie krijgt pas werkelijk zin als we gaan luisteren naar wat echt Weet in ons.
En dat doen we (nog) steeds niet of minimaal.
Er liggen zo'n grote mogelijkheden in deze tijd opgesloten maar de grootste kans zin en perspectief hierin hebben we nog steeds afgesloten. Het mag niet het reilen en zeilen hier op aarde bevruchten op grote schaal. Het is niet geïntegreerd in wat voor systeem cultuur, geloof hier op aarde dan ook.
Daarom rest slechts dat het binnen mag breken in het individu. Daar gaat bijna altijd veel aan vooraf. Of je bent ermee geboren dat je van begin af aan voelt het klopt niet wat we hier met elkaar doen. Dit is toch niet de zin van het leven?
Voor mij ging dit al heel vroeg op, eigenlijk al vanaf ongeveer de pubertijd. Antwoorden had ik lange tijd niet maar ik liet me ook niet verblinden door het leven hier. Alles draaide erom die antwoorden wel te vinden. Het leven deed pijn, schrijnde, wanhoop, verdriet. Niet vanwege eigen omstandigheden al waren die ook niet perfect. Maar echt vanwege de wereld, de staat van die wereld.
Daar kun je dus aan her-kennen of iemand hiermee geboren is. Geen verblinding door deze wereld, geen eigen geluk najagen maar een verdriet en pijn voelen om deze wereld.
In dit hele proces uit dat hele proces is dus de Sleutel ontstaan. De Sleutel die in onszelf ligt, in ons hart, het Weten in het hart.
Dit is de enige kans om uit de huidige ellende te geraken. Dat het Weten in het hart over mag nemen, wat echt Weet wat is wat Wil.
Dan krijgt alles zin en betekenis. Alles wat we hier doen.
Wat we nu zien is de vrucht van het hier niet naar luisteren, onze eigenwilligheid ons denken te weten wat is wat wil hoe het is. De mind over de top, daar alles op gebaseerd. Zelfs ons eigen zijn.
Dat is de grote valstrik, want op zich heeft de mind zijn functie in alle speeltjes die we hebben maar als we het naar onszelf verplaatsen gaat het fout.
Hoe lang gaan we hier nog mee door?
Wanneer komen we eindelijk tot bezinning en kan het werkelijk gaan beginnen.
Kagib
De audioversie:
Reacties