Kagib Weteninhethart

Het is wel een thema wat in mijn wezen ronddanst. Alles wordt steeds meer tot Niets, de tijd vliegt voorbij, alles vluchtig vervluchtigt in het Niets in het Alles. Niets heeft zin alles heeft zin. Het is nietszeggend, alleszeggend. Ik kijk naar de wereld en die is zo vol van zoveel en uiteindelijk is het niets vervluchtigt weer tot niets. Zo vol van iets in het moment, misschien wat meer momenten en dan trekt weer een ander iets en zo gaat het door. En het is Niets. En het is Alles.  In ieder geval aan denkspelletjes hebben we niets.  Het gaat om wat levend is wat leeft wat je beleeft, wat levende werkelijkheid is voor jou, in een toelaten van het leven alles wat het leven bevat omvat.    Denkspelletjes vergaan tot niets, maar voegen niets toe aan t Niets, moeten uiteindelijk weer oplossen in het Niets.  Dat diep door je heen laten dringen, alles vervluchtigt, alles vervluchtigt in t Niets.  Niets is belangrijk alles is belangrijk.  De tijd-...

Als ik naar mijn leven kijk vind ik het zo'n geweldig mooi aspect van de betekenis van het leven, begrip. Geen begrip van het hoofd maar waarlijk een doorleefd begrip met je hele wezen, in het openstaan voor het Bewustzijn. Het heeft uiteindelijk ook alles met Liefde te maken dit begrip, met je medemens met het totale leven. Het werkt verbindend een-makend. Juist door de loutering van dat leven kon ik tot dat begrip komen en van daaruit kwam die Liefde vrij voor alles en iedereen. Begrip heeft dus verbinding met Weten het echt Weten. En Weten heeft weer verbinding met Zijn wat je Weet. Alles ineen. Wat je Weet, wat tot begrip gekomen is kun je dragen kun je waarlijk verantwoordelijkheid voor nemen. Ja, het Bewustzijn is. Dat hoeft niet meer tot begrip te komen. Maar wij in het openstellen voor dat Bewustzijn voor het Bewustzijn moeten tot begrip komen. Het Licht dat schijnt in de duisternis. Maar de duisternis wil er bijna nooit naar luisteren omdat ze denken dat ze hel...

Als ik naar mijn leven kijk ben ik daarin door heel heel veel heen gegaan. Er dwars door heen gegaan, en het loste op, verdween, werd tot niets, loste op in Bewustzijn. Zelfs de laatste jaren bv het genieten vd natuur alles wat ik om me heen zie wat ik hoor etc. Het is allemaal bijzaak geworden en wordt meer en meer tot niets, lost ook meer en meer op in Bewustzijn. Dan vraag je jezelf af, wat is de zin hiervan..... Als de betekenis van alles wat we hier doen wat zich hier op aarde opbouwt zichtbaar wordt weer wordt tot niets. Ja stel die vraag in mezelf en t antwoord is Bewustzijn. Ik ben nu Bewust geworden van dit alles. Daardoor kan ik er ook nooit meer uitvallen. Het is gezien, doorZien, tot begrip geworden. Daarom kan de weg nu verder gaan vanuit het Niets vanuit alles. Het Bewustzijn gebruikt nu de vormen om hier mezelf te kunnen presenteren, om verbinding te kunnen blijven maken. Maar t is allemaal een extraatje geworden, uiteindelijk allemaal functioneel geworden. Om men...

Het Licht is de Verbinding. Onder leiding van het Licht kan de Weg gegaan worden. Zonder Verbinding is er geen mogelijkheid het Pad te gaan. De kern is dat jij het niet kan doen, slechts een openstellen toelaten van het Licht. Dan zul je het Weten, zul je het Zien, doorZien. Zo kan waar nodig geneutraliseerd worden wat je belemmerd wat tussen het Licht in staat. Echt het leven door je heen laten gaan, alles dat is, je open stellen voor de Werking daar gaat het om. Alles is energie. En alles en iedereen wat om je heen is toont daarin iets, maakt daarin iets zichtbaar. Je hebt iets opgeroepen roept iets in de ander op wat verbinding heeft met jouw energieveld jouw beleven jouw afstemming. Daarin valt zoveel te lezen. Zo binnen zo buiten, wat resonantie met jou heeft komt op je af. Uiteindelijk alles heel relatief. De wereld toont een spiegel over jezelf wat in jou is. Ook wat die ander in jou opwekt, wat is de betekenis hiervan, welke tekens worden hierin gegeven? In alles steeds de ...

Als de Verbinding gemaakt is, dat je die echt voelt, dat ware Licht ervaart in jezelf, dan geef je jezelf hieraan over. En dan ben je uiteindelijk alleen hier nog maar trouw aan, hoe dit spreekt, wat je hierin ervaart. Dan ligt daar het ankerpunt, het fundament en de rest komt op de tweede plaats. Dan Weet je ook wat wil. Dan Weet je wat is. Dat volg je, het zijn op de juiste plek op het juiste moment. Van daaruit doe je dan bepaalde dingen wel en andere dingen weer niet. Dit kan steeds zuiverder ervaren worden als alle eigenwilligheid verdwenen is, jouw wil, wat jij wil. In de weg daarnaar toe kan het Licht hier dan inzicht in geven waar jouw wil uit bestaat, waarom je iets wil of niet wil.  Luister naar je binnenste. En als je dan niet volledig voor iets kunt gaan, als er weerstanden zijn, dan is t altijd goed om binnenin te kijken wat de betekenis hiervan is. Zijn er aspecten binnen die situatie die willen veranderen? Is er iets in jou waardoor je misschien dingen anders kunt ...

Waarlijk jeZelf zijn is dat mogelijk? Meestal raakt dit al snel verloren bedolven onder alle prikkels van buitenaf, een bepaald worden door de omgeving je ouders of gewoon een voegen daarnaar zonder enig protest. Elk kind is natuurlijk anders, heeft een andere achtergrond beleven. Wat doe je als je helemaal op jezelf teruggeworpen wordt, geen enkele steun stimulans van je omgeving, bekrachtiging, warmte? Hoe gaat een kind daarmee om? Een niet gezien worden een niet beleefd worden van wat je bent wat in je leeft wat je voelt. Geen mogelijkheid tot verbinding. Elk kind zal daar natuurlijk weer anders mee omgaan. Zoveel dat niet beleefd kan worden, niet wakker gemaakt wordt of onderdrukt of geforceerd wordt. Hoe dan in alle natuurlijkheid jezelf nog kunnen ont-wikkelen? Dan heb je alleen nog maar jezelf. Daar veiligheid vinden, een thuis in jezelf al valt dat om je heen niet te verbinden, daardoor geisoleerd. Als er niet werkelijk dat innerlijke Thuis is niet echt een duidelijk...

Juist in deze tijd wordt steeds meer zichtbaar dat het toch vooral de vrouw is die, de Weg op wil gaan en de man die achterblijft. Dat de man toch vooral alles bij het oude wil laten, omdat we uiteindelijk ook (nog) in een patriarchaat leven.  Wat te doen als de ander niet mee kan gaan in jouw innerlijke ont-wikkeling.  Heel belangrijk is dat er ruimte blijft voor die ont-wikkeling, dat je jezelf daarin vrij kan blijven ont-wikkelen in een trouw zijn aan dat innerlijke Pad. Daarin zul je altijd een uitwerking hebben op je partner al wordt dit misschien niet eens zichtbaar.  Als dit niet zo is, als de partner als t ware jou wil beknotten zijn levenswaarden wil opleggen, geen ruimte geeft, geen respect heeft voor jouw pad dan worden weer andere thema's zichtbaar. Dan is het, wat betekent deze relatie nog werkelijk als openheid totaal ontbreekt, als je terug geduwd wordt in je ont-wikkeling niet vrij kan volgen hoe je Hart spreekt. Heb je elkaar nog werkelijk iets te gev...