Kagib Weteninhethart

Veel woorden, zinnen, worden zo vanzelfsprekend geuit zonder diep te ervaren de betekenis. Bv de betekenis van de Geest, van het Weten in het hart, van de Essentie... Wat voor naam je er ook maar aan wil geven. Het staat buiten de tijd. En daarom is het paradoxaal genoeg nooit uit de tijd. Het is duizenden en duizenden jaren geleden wakker geworden en kan over 100.000 jaar weer wakker worden. Omdat het uiteindelijk hoe raar het ook klinkt niks is. Het is onafhankelijk van de zintuigen. Onafhankelijk van wat buiten is. Als het er is, als het vervuld is, dan is het er. Je hoeft er niks voor te doen om het te laten blijven. Geen technieken, geen methoden, geen oefeningen, geen visie. Want het is uiteindelijk niks. Gek hé. Het is gewoon. Er hoeft hierin niks meer, want Het is er. Dus als je 100.000 jaar geleden aan de wandel was, en je ont-moette iemand, dan zou je vanuit deze Geest meteen Verbinding gemaakt hebben. Misschien zelfs zonder iets te zeggen, je voelt het, je Weet. Een glimlach...

Ik ken Marcel allang nu dan eindelijk de tijd genomen om naar dit verhaal te luisteren. Kan slechts zeggen, het resoneert diep. Het is vergaand wat hij deelt over deze tijd, wat gaat gebeuren wat aan het gebeuren is. Achtergrond van corona etc. Wat van deze tijd gevraagd wordt. Luister met je hart want hij spreekt tot het hart. Het gaat me vooral om het laatste uur dat is het meest concreet over deze tijd de urgentie hierin. Vanaf 1 uur 24 Dit mag zich natuurlijk overal verspreiden, graag zelfs

Het gaat om de reis. Het gaat om, dat de reis van bewustzijn verder gaat, dat die niet stagneert. Het gaat erom dat poort na poort open kan gaan. Zoveel is er dat de reis kan laten stagneren. Ik ben een paar keer het citaat tegen gekomen, schijnt van Jezus te zijn. Het probleem van de mens is dat ze niet begrijpen dat de wereld een brug naar iets anders is. Ze gaan op de brug zitten en bouwen daar de mooiste kastelen, beelden, maar stoppen met de reis. Dit kan opgaan voor vele dimensies. De meest subtiele dimensies dat dit een stagnatie is, een bouwen op de brug.  Het gaat erom dat de reis verder gaat, waar die dan ook heen wil gaan. Wat zich dan ook maar wil ontvouwen, tot uitdrukking wil komen. Als de wereld dan weer wegvalt, de aantrekkingskracht daarvan, dan is dit onderdeel van het proces Er kan pas een nieuwe poort opengaan, als een andere poort gesloten is. Maar zoveel komt ervoor in de plaats. Een heel intens, helder bewustzijn, bewust Zijn. Dat juist al het andere omvat, b...

lieve jij, Voor hen die niet ruim 20 minuten naar mijn verhaal willen kijken nu dan nog wat woordjes die ik ter plekke intik over het vaccin en algemeen de tijd waarin we leven. Voor alle duidelijkheid, ik neem geen vaccin. De reden is dat ik intuïtief ervaar dat het niet goed zal werken bij mij dat ik er waarschijnlijk doodziek zal worden of zelfs dood gaan. Dan kan ik niet meer doen wat ik nu al jaren doe dus daarom geen vaccin. Maar voor mij is er algemeen een grens bereikt. Wat zaterdag ingaat veroorzaakt een splijting waarin de vrijheid ons ontnomen wordt. De vrijheid om te kiezen met allerlei achtergronden verwoordt. Het algemeen belang, je wil toch weer terug naar normaal als iedereen zich vaccineert dan kan dit op spoedige termijn. Je wil toch niet iemand ziek maken. En straks lig je in het ziekenhuis met corona en dat moeten wij betalen. Etc. etc. Niets over waarom iemand geen vaccin neemt, dat dit een heel integere keuze kan zijn niet zomaar genomen. Geen verhaal over gevoel ...

Impulsief of spontaan? Zit toch wel een verschil tussen. Gaat juist niet een kans tot begrip verloren omdat we impulsief zijn? Omdat we boos reageren, of impulsief voor zijn, of impulsief tegen? Dan is er eigenlijk niks gebeurd. Heeft er geen wezenlijke werking plaatsgevonden. Reageert slechts je oude programma, beladen, geladen door je verleden. En alles blijft bij hetzelfde. Geen toenadering, of slechts een in oude paden bevestiging van elkaar. Maar spontaan zijn, is heel wat anders. Heeft met onbevangenheid te maken. De spontaniteit is vrijgemaakt, omdat je jezelf juist van het verleden hebt vrijgemaakt. Omdat je jezelf doorzien hebt, doorschouwt hebt, Weet wie je bent, Weet van waaruit je leeft. De spontaniteit kon vrijkomen, omdat je durfde te kijken naar jezelf, met bewustzijn. Eventueel je impulsieve woede-reactie doorzag, of je impulsief voor zijn of tegen zijn. En zo mocht je meer en meer zien wie je werkelijk was, wat werkelijk was. Spontaniteit heeft ook met stilte te maken....

Is het leven niet heel vluchtig? Vervliegt alles niet in de tijd? Zoveel waar we ons op korte termijn zo ontzettend druk over maken. Wat blijft er over op langere termijn? Als je dit tot je diepste Essentie kunt laten doordringen, jij bent de Hemel, en jij slaat het spel van de wolken gade. Het spel van verdichting, regen, donderwolken, schapenwolken, noem maar op. Maar jij bent die wolken niet. Die wolken lossen weer op nadat hun spel uitgespeeld is, en jij blijft over. Als je zo weer de wereld, het leven benadert, vanuit het ankerpunt van het de Hemel zijn? Dan doe je nog dat wat het moment vraagt, met volle aandacht, met volle overgave, maar je verliest jezelf niet in de wolken. Je geeft niet teveel aandacht aan die wolken. Bouwt van daaruit niet teveel uit in verbinding met wat je zou zijn in je handelen, in verbinding met die wolken die je maakt. Je doet jouw ding. Je doet wat het moment vraagt. Wat binnen jouw aandachtsgebied ligt, je werk, je gezin, wat dan ook. Maar daar ligt n...

Zoekt en je zult vinden? Het is een beetje tweeledig. Als je niet gaat zoeken, zul je ook niks vinden. Als het allemaal wel goed is, je wel tevreden bent met het leven, met alle ups en downs. Je vecht jezelf er wel doorheen, en straks is het weer vakantie, weer lekker uitrusten. Ja, dan zal je ook nooit de ultieme Bevrijding vinden, of versmelten met het Licht, maar dan heb je daar ook geen behoefte aan. Dus het gaan zoeken is toch wel belangrijk. Maar uiteindelijk komen pas echt de mogelijkheden, als je moe van dit zoeken bent. Als het allemaal uitzichtloos geworden is, alle wegen doodgelopen zijn. Als je het echt niet meer weet. Alles geprobeerd, en God nog niet gevonden, het ultieme geluk, de vervulling. Als het niet meer vrijblijvend is, een leuke hobby, gezellig een keer per week met elkaar, maar dat het echt pijn doet. Echt intens pijn doet, het bijna een kwestie van overleven geworden is, het antwoord op je zoektocht. Dat je dan rijp bent, dat de tijd dan rijp is voor het antwoo...