Kagib Weteninhethart

Het draait niet om verstandelijke kennis. Met verstandelijke kennis blijf je altijd buiten in het kader van esoterie en Spirituele ont-wikkeling. Het verstand bouwt beelden. Daarmee trek je jasjes aan van verbeelding waarachter de Waarheid verdwijnt. Het werkelijke Weten is van een totaal andere orde, heeft verbinding met Bewustzijn. Wat je werkelijk Weet dat Ben je, dat is een. Weten is het Licht en waar Licht is, is geen duisternis. Juist de mens die zijn/haar leven gebouwd heeft op verstandelijke kennis, van daaruit zijn/haar wereld opgebouwd heeft, daar zijn/haar waarde aan ontleent, is het allermoeilijkste bereikbaar voor het ware Leven. Voor de levende Stroom, voor Tao, voor de Liefde. Dat zal eerst afgebroken moeten worden, doorzien moeten zijn, eer dat werkelijk de Weg opgegaan kan worden. Maar juist dit bolwerk is het allermoeilijkste af te breken omdat t schijnbaar veel stevigheid geeft, en algemeen door de maatschappij er ook veel waarde aan toegekend wordt. Het geeft ons st...

Het is goed  tot je door te laten dringen dat je niets of niemand de schuld kunt geven van dat wat op je pad komt. Dat wat je raakt, wat binnen komt, emoties opwekt. Dat is allemaal jouw aurisch veld wat iets aantrekt of iets afstoot. Uiteindelijk zijn we veel te eigenwillig, waardoor we niet kunnen resoneren met de Wil. Eigenwillig in de zin dat we teveel willen. Maar eigenwilligheid kan ook bestaan uit dat we te weinig willen, onze onzekerheid om dingen te doen. Ook dat is ons ikje. Ook dat is onze wil waardoor we voor de Wil gaan staan. Met dat willetje kun je eigenlijk niet zoveel al zou je nog zo graag willen. Ook in de voortgang op het pad, dingen waar je naar reikt, je kunt dit niet doen. Het enige waar je toe kunt komen is overgave aan de Wil. Niet mijn wil maar Uw Wil geschiede. Dan komt er weer ruimte voor nieuwe ont-wikkelingen. Er kan dus niets je aura in wat daarmee niet resoneert. Als de emoties verdwenen zijn, alle eigenwilligheid alle beladen en geladenheid, dan zul...

Wat is goed, wat is werkelijk goed? Wat is je naaste liefhebben? Komt dit heel vaak, zo niet altijd voort vanuit eigen gekleurde achtergrond en beleven. Onze cultuur onze opvoeding, alles wat in het verleden plaatsgevonden heeft? Dat we van daaruit het goede willen voor de ander. Maar is dit dan voor de ander of voor onszelf? Zien we dan nog de ander, dat wat is, of alleen onszelf? Zolang we verstrikt blijven in het spel van de dualiteit zal nooit het Onbeweeglijk Koninkrijk dat uiteindelijk de Liefde is zich door ons heen kunnen openbaren. De balk en de splinter dat blijft de kern van de hele ont-wikkeling, de hele Weg. Als we ons blindstaren op dat wat we doen, eventueel zo goed doen, de wereld redden, de mens helpen, maar aan dit principe voorbij gaan dan helpen we niemand wezenlijk. Het is zo eenvoudig de ander te helpen in dat wat we denken dat goed is voor de ander maar onszelf helpen, durven in onze eigen spiegel te kijken dat is veel en veel moeilijker. Dat is heel confronteren...

Volgens mij groeien de meeste mensen scheef. Ze zijn door ervaringen uit het verleden misvormd geraakt en dit werkt zich daarna verder uit. Allerlei ervaringen die dan daarna komen verbinden zich hiermee, vaak een self-fullfilling prophecy. Het trauma komt steeds terug, de wond die geslagen is, op alle mogelijke manieren. De meeste mensen groeien steeds verder af van hun ware Kern, voelen hier geen enkele echte verbinding meer mee en worden slechts door het leven om de oren geslagen waar ze zich dan doorheen proberen te worstelen. Andere mensen hebben t in t leven eigenlijk vrij rustig, hobbelen gezellig door t leven heen, krijgen daarin ook niet zoveel klappen maar groeien daardoor innerlijk ook niet echt verder. Echte groei komt wat mij betreft pas als je bewust in het leven gaat staan, daar verantwoordelijkheid voor gaat nemen. Daar gaat meestal veel aan vooraf. Meestal gaan daarvoor veel wegen dood, zijn er geen uitwegen meer behalve terug naar jezelf, bezinning. Vrede geluk begint...

Kijk naar je leven, naar wat de ander, het leven, in je opwekt, wakker maakt. Is hierin stilte, gelijkmoedigheid, vrede? Heeft je Essentie werkelijk mogelijkheid gekregen om zich te openbaren door jou heen? Heb je Het die ruimte gegeven? Zolang jij blijft, vol blijft van jezelf, zal er nooit werkelijk deze staat kunnen ontstaan. Alles wat jij niet meer bent, waar je echt de wortel van uitgetrokken hebt, allerlei emoties, verwarringen, verlangens, verwachtingen, kan je niet meer raken. Het zal je niets meer doen. Je Ziet heel helder wat is, heel onpersoonlijk maar zeer betrokken en verbonden. Je leeft van binnenuit zonder eigen voor of afkeur, eigenwilligheid. Je volgt de Stroom en die brengt je precies daar waar je nodig bent. Dus je wordt aangetrokken waar bewegingsmogelijkheden zijn, waar ontvankelijkheid is, waar oproepende kracht is. Het is tuurlijk niet zo dat de andere jou niet waard zijn, ieder is even waardevol. Maar niet iedereen kan iets met jou als je vanuit de Ziel leeft, d...

De Stroom.. Als de verbinding met de Ziel gemaakt is, dan Weet je zelf als je daar weer uit treedt. Als er een stuk van ego, eigenwilligheid is. Als je jouw wil volgt, jouw zin doet. Dan stap je uit de Stroom. Dat voel je ook, dat Weet je, het voelt niet meer gedragen. Er begint iets te wringen, te wrikken. Maar zelfs dan is t niet makkelijk te luisteren. Soms wil zich dan toch iets uitleven, waarna weer stuk bezinning volgt. Daarna geef je jezelf, een stukje wijzer geworden, helemaal vrijwillig weer over aan de Ziel. Maar je kunt het niet doen. Daarmee zet je alleen maar andere krachten in gang, roep je andere werelden op, die niets met de Eeuwige Waarheid te maken hebben. Dan blijf je gevangen in de dualiteit van hemel en hel, al kan die hemel er nog zo mooi uitzien. Daarnaast kun je in dat wat je dan ziet niet helder Zien wat is, maar zal er interpretatie zijn vanuit eigen subjectieve achtergrond en beleven. Ook n gevoeligheid kan er zijn met alles wat in die werelden zich afspeelt ...

Er is maar één Verbinding, en het gaat er dus om daar Verbinding mee te maken, je aan over te geven. Een soort stille heldere Kracht die alles Weet en overziet. Onder leiding van deze Kracht kun je de weg naar Huis gaan. Het is een proces van voortdurende verandering. Sterven en weer als een nieuw mens opstaan, keer op keer op keer. Het Pad gaan betekent niet zomaar alles uitleven, maar ook niet wat dan ook onderdrukken. Het betekent in ontvankelijkheid voor het ware Licht alles aan dit Licht durven bloot te stellen, in het Licht te zetten. In het licht brengen alles wat nog duister is, alles wat nog tot licht wil worden. Dat is het ware bevrijdende pad. In Verbinding het vrijkomen van alles wat het eeuwige licht verduisterd, van alle ketens van alle inkleuringen van t leven. Dit kun je dus niet doen. Het enige wat je kunt doen is je open stellen, tot overgave komen zodat het Licht zijn werking kan tonen, ervaarbaar maken. Wil je werkelijk je basis vinden, de juiste basis vinden, dan z...