Kagib Weteninhethart

We zeggen wel dat we volwassen worden maar eigenlijk komt er bijna niemand tot volledige wasdom. Eigenlijk blijven we geschonden, gekwetste kinderen met een jasje aan van nu ben ik groot en sterk. Nu weet ik het nu ben ik het. Nu moet ik staande blijven in deze grote wereld en mag geen kind meer zijn. Maar t gekwetste het verwonde, geschonden kind zal hier altijd doorheen stralen, zich uitspreken in alles. Totdat het gezien wordt en geheeld mag worden, het verleden. Wie kan er gewoon Zijn, gewoon leven, dat het  zo goed is, gewoon genieten van dat je leeft. Dat verliezen we, die onbevangenheid die ontvankelijkheid die ruimte voor het totale leven. Dit alles is ingekapseld door zoveel dat er in het verleden niet mocht zijn, waardoor je afgesplitst raakte van je pure kind zijn. Dat er laagjes overheen kwamen en meer en meer de verbinding verloor met puurheid. En omdat iedereen zo is, omdat we niet anders weten dan dat t zo is gaat het door........ totdat............ het niet meer kan...

Ok with this song I went a whole journey. First it just didn't work out. It started with a kind of rap speaking mode. I wanted to get out of it but it didn't work. Finally I started all over again. After many tryouts came a beginning I liked so I started to build. It has become a real special song nice vibe, positive, many changes what I like. Kind of positive rock with a spiritual message my own lyrics. #AImusic #udio

  Het gaat om een brug in jezelf te bouwen naar t beloofde land zullen we maar zeggen. Eigenlijk betekent dit dat wij minder en minder worden leger en leger worden. En ja een valstrik kan zijn als er als t ware een opgeblazen ego ontstaat. Als er enige spirituele kennis is, iets waar t ego op kan duiken. Al kunnen hier allerlei fasen in zijn. Bv een periode dat ik nog heel onzeker was over alles had ik ook nog de neiging het beter te weten, beetje te oordelen. Maar naarmate de weg vordert het begrip nog meer groeit verdwijnt dit weer allemaal. Het mentale kan heel hardnekkig zijn, zich heel erg vastzetten waarbij niet werkelijk ontvankelijkheid meer is voor de Geest, het Weten in het hart. Daarin gaan dan de wegen uit elkaar. Het ware spirituele pad betekent openheid, open zijn, durven in jezelf te kijken, durven kwetsbaar te zijn. Je hart te openen voor t Licht zodat je ingelicht belicht en doorlicht kan worden. Zodat alles in het Licht mag komen. Het gaat er eigenlijk om dat r st...

A very relaxed easy listening song. I loved the singer so I started to build. I found no problems in constructing the song, gave AI all the room. Of course my own lyrics. 🦋✨🙏 #aimusic #udiomusic #udio

Het is eigenlijk een beetje dubbel, je kunt t niet doen, en toch kun je t doen. :p Uiteindelijk wil je niets anders dan het doen, dan die ene weg gaan van binnenuit. Verantwoordelijkheid nemend voor je leven, alles wat daarin op je pad komt met een open en ontvankelijk hart. Uiteindelijk wil je niet anders dan in aandacht zijn, en wordt t heel natuurlijk en vanzelfsprekend. Maar als t er tussenin zit, ja dan kan t ego je nog wel s te pakken nemen, je ketenen. Dat je, je verliest in t leven, dat je de Verbinding verliest, geen aandacht meer hebt, dat je niet wil kijken in jezelf, het zelf wil doen. Dan kan t goed zijn jezelf tussendoor terug te roepen, ho stop, terug naar mezelf, terug in de Verbinding. Wat gebeurd er nu werkelijk en wat is de betekenis hiervan? Je kunt niet twee paden gaan, maar ja je kunt ook niks onderdrukken, want dan wordt t ook schijn. Maar je kunt wel de intentie hebben om in die aandacht te zijn, om die verantwoordelijkheid te nemen, om open en ontvankelijk te z...

A real traditional song, soul ballad. Made with the updated udio. It is not really a style I listen much too but was so impressed by the singer that I kept it. My own lyrics. 🦋✨🙏 #udiomusic #aimusic #udio

Ja, het allerkleinste in eerste instantie meest kwetsbare kan tot de grootste Kracht uitgroeien, als we hieraan de ruimte geven. Maar dat gaat niet zomaar. Dat betekent heel heel veel onkruid wieden. Wat dat betreft, alweer heel lang geleden, op een reis in Frankrijk, een vredestocht. Toen waren we de plantjes aan t verzorgen, aan t wieden, moesten we ook t onkruid eruit halen. Er werd gezegd hoe t plantje eruit zag, het plantje werd getoond. En echt bijna alles moest eruit getrokken worden, en een heel klein kwetsbaar plantje bleef over. Zo wordt t wel letterlijk heel aards en tastbaar gemaakt de betekenis van het leven. Zoveel onkruid dat er is, zoveel dat voor dat kwetsbare plantje is komen te zitten. Een wirwar van gedachten en emoties en beelden en verlangens en angsten noem t maar op, waardoor we geleefd worden. Dat steeds weer uitschiet, steeds weer mogelijkheden ziet om zich kenbaar te maken, zolang er aanrakingspunten zijn. Je kunt dat natuurlijk niet met geweld eruit trekken....