vrijdag 30 juni 2017

de maatschappij



We leven hier zo allemaal bij/op elkaar, op een kluitje.
Dat noemen we een samenleving, een maatschappij.
Die maatschappij is gegrond op een bepaalde visie.
Iets wat alles samenbindt, verbindt.
Maar is die visie niet heel relatief?
Had het ook anders kunnen zijn?
Een andere cultuur een ander jasje?
En dan waren er weer andere vruchten, ontwikkelden mensen zich weer anders.
Is hoe wij met elkaar leven ook niet gebaseerd op een bepaald geloof. Een bepaald stelsel van waarden en normen, regels. Hier draait het om, en niet anders, hier zul je jezelf naar moeten voegen.

Maar is dit dus niet slechts een jasje. Het jasje van een cultuur, of een religie of wat dan ook?
En vinden we onszelf zo?
Als we allemaal dit jasje moeten dragen.
En we bevestigen elkaar in dit jasje. Ja dit is het juiste jasje, past je goed, je past goed, doet mooi mee met de cultuur, met het spel.
Maar waar draait dit spel bij ons dan om,
werkelijk om?
Om geld?
Carrière?
Jezelf bezig houden?
Is het dat?
Of is er nog wel wat meer, aan de rand. Beetje zelfontwikkeling, workshop hier, cursusje daar.
Maar zal er ooit zo een innerlijke bevrijding komen. De ware levenswaarden van binnenuit vrij komen. De Waarheid binnenin die vervulling aan alles zal geven?
Wordt die juist niet binnen ons systeem of eigenlijk alle systemen in de wereld onderdrukt?
De grootse ont-dekkingstocht die leven heet?

Als dit vanaf de geboorte meegegeven zou worden, dat het gaat om het vrijmaken van dat Andere. Van iets wat uiteindelijk werkelijk Waarheid is. Echt jezelf mogen ont-dekken, echt mogen ont-dekken wie je werkelijk Bent?
Zonder jezelf te hoeven voegen naar zoveel.
Dat er op school werkelijk aandacht is voor de hele mens. Voor het stuk van zelfkennis, wie zijn we, waarom zijn we hier?
Dat dit gestimuleerd wordt in de media, die hele mens. Niet onszelf een beetje bezig houden, met elkaar de tijd door komen, voorbij gaan aan onszelf met alle gevolgen van dien.
Want is onze maatschappij wel zo mooi?
Is het niet een mooi vernisje waar heel veel onder schuil gaat van verdrukking, onderdrukking?
En we houden met z'n allen de schijn op, totdat t niet meer anders kan?
Waar leven we werkelijk voor?
En zou het niet anders kunnen zijn?


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/U4Yz35Rnev
Een reactie posten