GELOOF
Ja, dat is een heikel onderwerp, geloof.
Iedereen mag toch geloven in wat hij/zij wil?
En toch wil ik er iets over delen.
Uitdagen, prikkelen, zonder te oordelen, vragen stellen.
Waar ik voor sta, is dat er iets levends binnenin is wat over wil nemen, wat ons wil inspireren, begeleiden, helpen, zelfs Kracht geven.
Maar als iemand helemaal ingekapseld zit in een bepaald geloof, vol regels, geboden, verboden, dit mag niet, dat moet je doen. Die dag moet je dit doen en die dag dat, en die dagen mag je dat helemaal niet doen. Je moet je zo kleden, zo gedragen, de rollenpatronen liggen vast.
Alles ligt vast.
Hoe kan er dan nog enig waar leven doorheen sijpelen.
Dat zit helemaal afgesloten achter dat geloof vol regels, gedragsregels, geen vrijheid om zelf te ontdekken wat is.
Een andere kant daarvan is vaker ook dat de ander slecht is, of gered moet worden, die mag je niet aankijken, die komen in de hel. In radicalere vormen vallen er zelfs doden en gewonden.
Er is ook geen bevruchting van iets nieuws want alles ketst of op dat geloof. Hoeft natuurlijk niet alleen de Islam te zijn, wij hebben ook de zwarte kousen kerk en zo.
Begrip hebben is natuurlijk heel goed. Als iets van generatie op generatie is doorgegeven dan verander je dat niet zomaar, als bepaald geloof met de paplepel is ingegeven.
Maar moet je dat dan in stand houden, het daarbij laten?
Wat mij betreft niet. Als mij hierover iets gevraagd zou worden zou ik zeggen, dat dingen mogen veranderen. Dat deze tijd vraagt dat we ons niet meer mogen verschuilen achter een geloof wat voor geloof dan ook. Niet verschuilen achter een boek, wat daarin staat, dat dit heilig zou zijn. Het gaat niet om regels in een boek, die kunnen op vele manieren uitgelegd worden. Het gaat om dat de ware kennis in jou tot leven komt die is in het hart. Dat het hart hiervoor geopend wordt.
En dan mag je eerlijk zeggen, wie ben jij zonder dat boek, zonder al die leefregels, geboden, verboden?
Wat blijft er over als je dat boek weggooit en zelf moet gaan leven?
Dit zonder oordeel maar eerlijk en oprecht.
Het beste getuigenis is daarin dat je zelf leeft wat je met de ander deelt. En dit hoeft dan niet tot vervulling gekomen te zijn. Het gaat om onderweg zijn, en de intentie daarin om open om puur te zijn. Dat je je hart geopend hebt voor wat echt Weet in jou.
Dan mag je zeggen, waar ruimte is, wat ben jij zonder dat boek?
Mag hierin niet iets veranderen?
Dat we echt gaan delen met elkaar, ieders beleven, echt het beleven, geen boekenkennis, delen hoe je het ervaart, en dan ook echt naar elkaar luisteren.
Ja, ik zou zeggen, dat zou werkelijk een vruchtbaar antwoord kunnen zijn op wat voor geloof dan ook.
Kagib
De audioversie:
Reacties