Kagib Weteninhethart

Niet het wroeten in je verleden, je persoonlijke verleden werkt bevrijdend, maar veel meer het tot inzicht en begrip komen over het totale leven, de zin van het leven. Meer het algemene plaatje. Waarom mensen dingen doen. Dat we uiteindelijk allemaal verwond zijn, getraumatiseerd zijn, verdwaald zijn. Dat we vaak gewoon niet weten wat we doen, ook maar doen wat ons aangegeven is, voorgeleefd is, aangeleerd is. Daardoor vaak misvormd geraakt, onszelf kwijt geraakt zijn. In het hart is een levende bron van wijsheid die Weet. Alles Weet, over alles. In ontvankelijkheid hiervoor, in het jezelf openen voor deze Bron zul jij het ook Weten en alles zal anders zijn. Dat ben je dan, geen speculatie, maar een doorleefd inzicht waardoor het leven waardoor de wereld een totaal ander aanzicht heeft gekregen. Dan komt meer en meer waarlijk Liefde vrij voor je medemens vanuit dit begrip. Je voelt je ook meer en meer heel nederig tov dat wat jou omvat. Zoveel dimensies die nog gesloten zijn,...

Hoe doe je dat, stilmaken van het hart? Je kunt het ook niet echt doen, het heeft verbinding met reinmaken van het hart. Dat betekent open en ontvankelijk zijn voor het Licht, voor jezelf, wat er in je omgaat, de betekenis hiervan. Alles wat woelt en kolkt in jou wat je steeds weer op en neer gooit. Waardoor je nooit in vrede in rust in stilte kunt zijn. Zoveel triggers die je hieruit halen. Het gaat erom met t bewustzijn daar de wortel van uit te trekken, alles wat maar aan emoties in je omgaat, en wat t denken weer verder uitbouwt. Zo kan dan meer en meer die stilte van het hart in het hart groeien. Minder en minder kan je hier meer uithalen omdat er geen aanrakingspunten meer zijn, geen triggers. En vanuit die stilte, vanuit die vrede, ja dan zie je helder, dan ervaar je helder wat is. Geen inkleuring, geen beeld. Dan kun je ook zuiverder en zuiverder de Stem van dat Andere horen, van je Essentie. Het komt eropneer dan is alles een. Dan zijn er geen verschillende stemmen...

Geweldig he, er is iets in ons en om ons, dat wat alles doorstraalt wat puur Liefde is. Echt puur Liefde. En die pure Liefde kunnen wij worden, daarmee kunnen wij één worden als we ons voor dit proces, dit omzettingsproces van sterven en geboren worden openstellen. Het proces van ondergaan en opstaan, van verdwijnen en verschijnen, van leeggemaakt worden en weer gevuld, vervuld worden. Het is was en zal altijd Zijn. Geen tijdelijke illusie maar Eeuwige Waarheid. Met deze Waarheid zullen en kunnen wij versmelten als dit ons diepste verlangen is. Deze Liefde wil door ons heen de wereld instromen, en alles bevruchten wat van deze wereld is. Zo kan waarlijk het paradijs terug op aarde komen. In deze Liefde zijn we één zijn we verbonden. Deze Liefde is universeel, kijkt niet naar nationaliteiten of kleurtjes, zelfs uiteindelijk niet naar familie of kennissen of vrienden/vriendinnen. Deze Liefde heeft alles en iedereen lief. In deze Liefde zal uiteindelijk alles oplossen, waar we...

Als er mogelijkheid zou zijn in jezelf te voelen, meer en meer in jezelf te voelen, hoe groots in potentie dat is wat binnenin is. Dat wat jij uiteindelijk Bent. Dat wat pure, pure Liefde is. Dat wat alles Weet. Dat wat alles Kan. Dat is uiteindelijk in jou en in iedereen. Dat door je heen laten dringen, door je heen laten zinderen de betekenis hiervan. De diepe betekenis hiervan. Als je een sprankje hiervan zou kunnen beleven, hoe kostbaar jij bent. Dat ook jij een mogelijkheid bent om dat Andere vrij te maken, te bevrijden. Dan kan toch niet anders dat een intens verlangen in je vrijkomt om alles eraan te doen om dit vrij te maken. Als dit innerlijke Vuur van beleven vrijkomt dan verbrandt t zoveel nietszeggende dingen waarom we ons druk maken in t dagelijkse leven. Dan verbrandt t al die routines, de tredmolen waarin we vaak leven, waarvoor we vechten om t te behouden. Zekerheden, die bijna altijd schijnzekerheden zijn. Alles wat we willen hebben, alles waar t om zou gaan...

In eerste instantie zijn we veel te eigenwillig. We willen het zelf weten, we denken het te weten, zelf te kunnen. We willen het zelf doen. Geen overgave, geen leeg worden, maar vol blijven van dat wat we denken te zijn, denken te weten. Vol met gedachten hierover en emoties vanuit het verleden. Dit als er geen loutering heeft plaatsgevonden door het Bewustzijn. Zolang wij het zelf blijven doen, willen doen, zonder ontvankelijkheid voor het Andere, voor de Essentie zullen we daar ook de vruchten van blijven plukken en nooit kunnen terugkeren in het paradijs. Dan zullen we nooit waarlijk weer aan de hand van God lopen. Maar t leven zit dan zo mooi in elkaar dat uiteindelijk of de kracht vervliegt om dit te blijven doen, dat alles grijs wordt en leeg. Of dat er grote tegenslagen komen, dat je jezelf totaal ontworteld voelt, niets meer zin heeft, je totaal instort door ziekte of wat dan ook. Dat kan het begin zijn. Dan kan er enige ontvankelijkheid komen voor dat wat waarlijk Weet e...

Het is een heel proces wat in gang gaat, als echt dat Andere ingang gevonden heeft. Nee, dan ben je er nog niet, zeker niet. Dan begint t pas. Tijd van ontmaskering, muren omlaag, beelden opruimen. Steeds weer sterven en opstaan, sterven en opstaan. Hee de wereld is weer anders, alles is weer anders, en weer. Jeetje alsof je een nieuwe wereld ingestapt bent, alsof de mensen nieuw zijn. Keer op keer op keer. Zoveel dat er vrij komt aan emotie. De ware Liefde, kan meer en meer vrij komen naarmate het begrip groeit over de mens, de betekenis van het leven hier, het Plan. Maar je hebt hier het Bewustzijn voor nodig, het omvatten, begrijpen van het leven in dit Bewustzijn, dat meer en meer omvattend kan worden. Je zou kunnen zeggen, dat dit het reinigen van het hart is. Alles wat beladen is, geladen is, met beelden, verlangens, verwachtingen, angsten, boosheid, verdriet, noem maar op. Dit allemaal op laten lossen in de Liefde. Hoe leger je wordt, hoe meer je waarlijk zachtmoedig,...

Oorspronkelijk was/is het de bedoeling dat het denken, het voelen en het doen, de wil onafhankelijk van elkaar kunnen werken. Waar is dit nog zo? Neemt bv het denken niet meteen het voelen mee, of de wil, zonder dat we er iets aan kunnen doen? Dat we hier meteen door meegevoerd worden? Of kunnen we niet pas iets willen als we eraan denken, of het voelen? En heeft het voelen/emoties toch niet bijna altijd verbinding met het denken? Is t niet heel herkenbaar mensen die vooral helemaal geleefd worden door hun wil. Dat alles daardoor bepaald wordt. Dat hun leven helemaal ingevuld wordt door dat willen, gevoed door t denken? Of mensen die het totale leven benaderen vanuit het denken, alles beredeneren en van daaruit hun wil zich ontplooid, ze tot daden komen? Of mensen die vol zitten met hun gevoel, maar dit zonder werkelijk begrip, begrijpen. Dus ja is t dan niet n geweldig perspectief dat dit ooit weer mogelijk zal zijn, vrij kunnen denken, voelen en willen. Meester zijn ov...