Kagib Weteninhethart

Het gaat er eigenlijk om dat God het Goddelijke door ons heen weer op kan staan, zich door ons heen kan openbaren uitdrukken, uitstralen. In alles, in ons hele zijn, handelen, spreken noem maar op. Dat er meer en meer ruimte in ons komt hiervoor omdat wij verdwijnen, alles waar wij vol van zijn. Dan ook een meer en meer ervaren in jezelf wat Eeuwig is wat onveranderlijk is niet te verwoesten is, wat je in Essentie eigenlijk bent. Wat overblijft als t ego verdwenen is. Dan nog blijft er een eigenheid omdat jij een geheel unieke persoonlijkheid bent waar t Goddelijke gebruik van kan maken, eigen kwaliteiten en mogelijkheden. We worden geen eenheidsworst alleen onze Essentie is één, één Bewustzijn. Meer en meer kan dit ervaren in je opstaan, het ervaren van dat Andere van God van je Essentie, helderder en helderder, krachtiger en krachtiger. Minder en minder kan vat op je krijgen, kan je hier nog uithalen, uit deze Verbinding halen, wat er ook om je heen gebeurd. Het is de ware s...

Stilte is niet leeg, als die door inzicht ontstaan is. Als alles als t ware verstild is. Die stilte is vibrerend met sprankelend leven in vele dimensies. Heel subtiel, maar toch heel vol en heel rijk. In die Stilte kun je ook waarlijk meebewegen met het Leven, wat het Leven vraagt wat het moment vraagt. Als die Stilte ontstaan is, betekent het eigenlijk dat het ego verdwenen is, want het ego kan niet stil zijn. Het ego is vol van zichzelf en moet zichzelf in stand houden. Daarom blijft er gespletenheid/strijd, omdat er iets overeind gehouden moet worden, iets vol gehouden moet worden. Dit betekent vaak dat er iets onderdrukt naar onderen gedrukt moet worden. Dan kan r nog een soort van stilte ontstaan zijn door oefening/techniek. Maar dan is r afhankelijk van iets om die stilte in stand te houden. Die stilte is ook niet vibrerend met het Leven, niet afgestemd, niet verbonden, niet Een met het Leven. In die stilte ben je geïsoleerd, opgesloten in je eigen wereldje. Stilte kun...

Het is niet altijd makkelijk anders te zijn. Anders te zijn in beleven in hoe je in de wereld staat, hoe je dingen ziet. Een periode voel je jezelf daarin onzeker, ga je in de aanval, moet je jezelf bewijzen, is er oordeel.  Maar als t dan meer en meer wortelt in jezelf, dat Andere, kun je meer en meer eenvoudig Zijn die je bent. Als je als t ware iets wakker gemaakt hebt in jezelf wat in potentie in iedereen zit maar bij veruit de meeste nog slapende dan ben je daarin heel kostbaar in wie je bent. Je leeft iets voor, je laat iets zien wat mogelijk is. Je maakt stappen die vaker voor anderen moeilijk zijn te bevatten omdat ze schijnbaar zo'n risico inhouden. Maar je hebt de Zekerheid in jezelf gevonden. Een totaal anders omgaan met het leven, wat belangrijk voor je is. Een heel natuurlijk zijn in wie je bent, je niet verschuilen, kwetsbaar durven zijn. Allemaal hartstikke kostbaar. Soms moet je een lange adem hebben, bv binnen de familie. Wat doet ie wat doet ze allemaal, ...

Gedachten zijn beelden, levende beelden. En hoemeer voeding ze krijgen, hoe levender ze worden, hoe krachtiger hoemeer bepalend ze worden. Omdat we geen meester zijn over onze gedachten krijgt zo ieder zijn eigen beelden over de wereld, of vormt zo zijn/haar eigen wereld vanuit eigen denkbeelden. Als daar dan ook niets in veranderd wordt dat jouw wereld. Maar dit heeft niets met de Realiteit te maken, die zit bijna altijd daaronder. De Realiteit is eigenlijk het ware voor-beeld, wat voor die beelden zit, dat wat is. Je kunt je voorstellen dat in communicatie bv, een gesprek, echt delen, heel moeilijk wordt als je al n beeld hebt over de situatie over de ander. Wat is, kan dan totaal niet meer opgevangen worden, ervaren worden. Dan komt er dus interpretatie, bevooroordeling, inkleuring. Als je open en onbevangen de ander toelaat Weet je wat gezegd wordt wat werkelijk de uitgesproken gedachten, het beleven van de ander is. Hetzelfde bij als je iets leest, als je steeds je eigen...

Het luisteren naar je Bewustzijn, naar Tao heeft grote gevolgen, waardoor je in eerste instantie meer en meer vervreemd van je medemens. Minder en minder mensen kunnen je begrijpen, kunnen je volgen. Je beklimt een berg en raakt steeds verder af van wat mensen als belangrijk beschouwen. Dat maakt eenzaam omdat ook dat Andere dan nog niet voldoende gegroeid is, om daarin vervulling te vinden. Je voelt je onzeker, en dit kan eventueel weer weerstand tot gevolg hebben, oordeel over die 'anderen'. Dit is dan de volgende fase, als t ware weer omlaag klimmen van de berg, terug naar de mensen. Dat, dat Andere je meer en meer vervuld, je een voelt met alles en iedereen heel natuurlijk, als een vanzelfsprekendheid. Dus de eenzaamheid verdwijnt, het oordeel, de onzekerheid. Er is begrip, er komt Liefde vrij voor alles en iedereen. Je hebt ruimte gemaakt voor die Liefde. De Liefde die alles en iedereen omvat en draagt. Daarin voel je jezelf vervuld, daarin is alles vervuld. Het i...

In deze tijd is alles mogelijk, kan alles worden uitgeleefd. Alles kan en mag, geen taboes of amper. Geen dogma's van zo moet je leven. Dus we moeten eigenlijk het leven opnieuw uitvinden hoe nu te leven. We kunnen eigenlijk niet meer leven naar allerlei geboden en regels van buitenaf. We moeten voor onszelf uitzoeken wat goed voelt wat goed is. Ook dit is nog relatief want ja bijna iedereen is uiteindelijk toch bepaald door een bepaalde cultuur, bepaald waarden en normensysteem al is relatief gezien alles daarin vrij, ook hier in Nederland. Toch worden daarin bepaalde dingen als belangrijk geacht en anderen weer veel minder. Ook dit alles is weer relatief, waar de meeste mensen door worden geleefd al hebben ze dit niet eens in de gaten. Zo hoort het, zo is het, is toch niet anders.... En iets anders doen, wow das heftig, dan val je buiten de groep buiten de norm, en dat is heel kwetsbaar. En toch is dit een heel fascinerende tijd met zoveel mogelijkheden en kansen. Mogelij...

De Beweging wil altijd verder, de Stroom wil altijd verder, zou altijd verder kunnen gaan in steeds weer nieuwe dimensies van beleven en Zijn. Alles voortdurend in verandering Als je met die Stroom meegaat, dan beweeg je mee, dan wordt je gedragen door het Al, door alles. Maar t komt minimaal voor dat we meebewegen. We hebben ons ingekapseld in een heel eigen wereld van beleven en zijn. Bijna altijd een heel beperkte wereld, ingekleurd bepaald, vervormd door het verleden. Dat is het ego. Het ego beweegt altijd tegen. Het ego zal dan ook steeds vroeg of laat opengebroken worden. Dan ligt er weer n nieuwe kans om de Beweging te voelen vanuit het hart die tijdloos is, die van de Eeuwigheid, de Verandering die in een spiraal naar boven gaat. Die Beweging, die Stroom valt te proeven in het nu, dit nu, en elk volgend nu. Dat is meestromen in het Eeuwige moment. Wil die Stroom ervaren kunnen worden zul je ook aanwezig moeten zijn, in aandacht in dat nu. Als je meebeweegt ...