Kagib Weteninhethart

Laat hij die zoekt, niet ophouden te zoeken totdat hij vindt en wanneer hij vindt, zal hij zich ontzetten en wanneer hij zich ontzet heeft, zal hij zich verwonderen en hij zal heersen over het Al. Wat zal hij zoeken? Wanneer en waar zal hij zoeken? Een koorddanser zal op het koord zijn evenwicht zoeken. Het is niet enkel een lichamelijk evenwicht, want ook zijn gemoed zal hij een geconcentreerde richting moeten geven. Ziel en lichaam zijn een. Zo zal de mens innerlijk het zwaartepunt van zijn lichaam zoeken en dit verbinden met het innerlijk evenwichtsgevoel. Hij zal niet over de wereld zoeken. Niet uit zijn huis gaan om te zoeken. Hij zal het zoeken moeten leren zoals men met een ontvangapparaat een bepaalde golflengte zoekt. Het is niet een intellectuele bezigheid. Het is een innerlijke bezigheid waarvan het doende zijn zich in de grootst mogelijke stilte en rust voltrekt. Het is een zoeken in zich, een innerlijk uitzien naar een subtiele stroom, aanvankelijk zo teer als het dwarrele...

Je hart ontlasten van iedere wens of wil, behalve de wil tot inzicht.Zo kom je het meest puur in het leven te staan. Zien wat is, wat nu is. Het proeven, het door je heen laten gaan. Vaker spreken dan juist al die wensen en de wil. Je hebt het niet, iets niet, en je baalt hiervan, je wil het wel hebben, je bent gespleten, en vergeten.... vergeten het nu. Of je had het, en het is je weer ontnomen, en je voelt verdriet, woede, grrr had ik maar, en hoe had ie dat kunnen doen... en je bent vergeten het nu.Je wil zoveel, en om dit willen, al die wensen draait je leven. Veel wordt je misschien gegeven, maar als t gegeven is, gevonden is, is het al snel niet meer aantrekkelijk, gaat weer iets anders trekken. Zo blijven we gespleten, onrustig. Hé waarom schijnt de zon nou niet, plensbui op mijn kop, mijn plezier wel goed vergalt, en het nu, het nu.... Pas als de zon weer zou schijnen zou alles weer goed zijn. Maar de zon schijnt altijd. Alleen die wolkjes willen niet altijd meespelen, gaan...

De Liefde is de sleutel voor alles.Zonder de Liefde is er niets. Dan is er geen wezenlijke verbinding met het Leven, ben je eigenlijk afgesloten van het Al. Dan heb je, je eigen wereld gemaakt.Maar deze Liefde kun je niet opleggen, niet als een jasje aantrekken.Voor deze Liefde kun je jezelf slechts openen, door je hart ervoor te openen, je hele wezen.Door je eigenwilligheid, het beter denken te weten, los te laten.Door stil te worden, en diep in jezelf te voelen, de werkelijke betekenis van het leven.Door in die stilte, de Liefde die altijd is te proeven/ervaren.Dat er een diep begrip mag vrij komen, dat wij het doen. Dat wij alles zelf doen, verantwoordelijk zijn voor alles wat in deze wereld tot uitdrukking komt.Dat dit niet de schuld is van de Liefde, van de Bron.Juist omdat we niet willen luisteren, naar zoveel andere stemmen luisteren, wordt zichtbaar wat is in deze wereld.Geen nederigheid, geen overgave, geen niet mijn wil maar Uw Wil geschiede.En zolang dit niet zo is, zal niet...

Niet het lichaam lost op, maar de voorstelling in het lichaam dat de mens enkel iets lichamelijks zou zijn, alleen uiterlijke gedaante. In het licht van het woord is er geen gehechtheid aan het lichamelijke. Als de kraan geopend is, stroomt het water door de kraan. Het water laat zich niet binden door de kraan, komt alleen maar in de speciale vorm van de leiding tevoorschijn. De uitmonding is rond, vierkant, sproeiend, fijn, vol geweld enz. Zoals het licht in een donkere kamer valt of er helemaal doorheen kan schijnen. Het woord wordt uitdrukking en gestalte van het innerlijke woord. Achter het gesproken woord woont het ongesproken woord. Achter het geopenbaarde licht, het ongeopenbaarde licht. Woord achter woord, licht achter licht, hart achter hart. Er is teveel dood in de mens dan dat hij het rechtstreekse licht uit de oer-bron zou kunnen verdragen. Daarom moet hij de dood geleidelijk leren vernietigen opdat zijn ziel, die de zin van het lichaam is, hem uit de centrale kracht verhel...

Wie de verklaring van deze woorden zal vinden, zal de dood niet smaken. De dood belemmert het licht.Dood is duisternis, afwezigheid, verstarring, dichtheid. Hardheid des gemoeds. Het licht is in het woord. De verklaring van het woord maakt het woord tot open venster waar het licht doorheen gaat schijnen. Eerst een weinig, dan al sterker en sterker. In het woord is het licht en het licht is het leven der mensen. De mens die het licht door de woorden ziet schijnen weet dat het zijn innerlijk licht is dat hem door het woord tegemoet straalt. Het licht doet het gesloten woord open gaan.Het woord is als een sleutel van de ziel. Er zijn woorden die de ziel openen. Dan schijnt het licht, verborgen in de mens, door het woord die mens tegemoet. Het is het licht van zijn eeuwigheid, zijn onsterfelijkheid. In de mens is het licht der onsterfelijkheid verborgen, het verborgen vuur. Hij is geworteld in vuur. Zijn vuur is licht uit oerlicht. Vuur uit oer-vuur. God is een brandend vuur. Het heeft een...

Vermijd lof?Waarom?Is ontvangen ook niet een kunst?En wat raakt die lof in jou? Voel je, je daardoor verheven, beter dan de ander?Daar ligt de uitdaging.Hoe kun je vrij zijn, als je iets moet vermijden?Heeft lof of afwijzing nog invloed op je, maakt het je groter of kleiner?Alleen het ikje kan groter en kleiner gemaakt worden.Maar je Zijn is vervuld in zichzelf. Wat zou die zich nog druk maken of iemand je goed of slecht vindt?Je bent die je bent.Je doet wat je doet, zonder hier enige waarde aan te ontlenen. En dan het woord zelfgenoegzaamheid.Zou je daar niet een heel andere betekenis aan kunnen verbinden?Aan jezelf genoeg hebben, is dat juist niet geweldig?Je doet niets meer om iets aan te vullen. Je hebt aan jezelf genoeg.Je mist niks, je hebt aan jezelf genoeg.Je bent vervuld in jezelf.En t grappige is, dan ben je helemaal niet eenzaam, en zit je niet boven in een toren. Je hebt jezelf amper in de gaten, van kijk mij eens. Dat trilt dan juist niet meer.Je doet gewoon.Je laat uitstr...

Het verstand zorgt voor de systeempjes.Systeempjes waar we ons veilig in voelen, en niet eenvoudig los laten.Dan moet er veel gebeuren, willen er barsten komen in dit systeem. Pas dan kan het werkelijke Leven binnenvloeien.Vanuit het verstand kunnen we ook geweldige spirituele systemen opbouwen, van waaruit we gaan leven. Maar dit is totaal iets anders dan de levende Ziele-ervaring. Dit kan wakker worden, tot realiteit worden in jezelf, een worden met jezelf, met je bewustzijn. Je hoeft hier dan eigenlijk niet zoveel meer mee. Het is vanzelfsprekend, je bent dat. Je hoeft het niet te verdedigen, hoeft niet aan te vallen.Dat is de leer van het hart. Deze leer kan ook slechts in het hart ontvangen en begrepen worden. Hier kan ook slechts de aanraking plaatsvinden. Het wordt ook wel eens het Weten in het hart genoemd.Maar de voorwaarde is, eer dat je zuiver die Stem in het hart kunt ervaren, dat het hart rein gemaakt is, leeg gemaakt is van zoveel.Zoveel emoties die alles diffuus maken, e...