Kagib Weteninhethart

Het draait steeds om bewustzijn, het bewust Zijn. En het gaat er eigenlijk om dat dit Bewustzijn krachtiger en krachtiger mag worden. Dat Het meer en meer intens op je in mag werken. Op wat je bent, of wat je denkt te zijn, denkt te moeten doen. Meer en meer dit Licht op alles mag schijnen. Het Bewustzijn dat niet van deze wereld is, dat niet van de dualiteit is. Dat dwars door alles heen kijkt, Ziet wat is. Zoals de zon. Als die meer en meer kracht krijgt zullen meer en meer de wolken oplossen. Zo kan t Bewustzijn als t sterker en sterker wordt meer en meer jouw innerlijke bewolking oplossen. Alles wat tussen de heldere hemel in zit, de klare heldere lucht, het heldere Zien. Eigenlijk niet alle facetjes onder de loep nemen, maar meer de eenheid van alles zien. Hoe alles met elkaar verbonden is, beter gezegd gebonden is, geketend is, verstrikt is geraakt door zoveel. Dat dit Licht helderder en helderder mag schijnen op alles wat jij bent en doet. Waardoor je er gewoon niet meer onderui...

Alles begint de stempel te dragen van dat vertrouwen. Natuurlijk is dat niet een volmaakt leven, want immers ge kunt het altijd beter en ge zult beseffen hoe weinig of ge nog doen kunt met alles wat ge doet. Het volmaakte trouwens zal voor de mens het kenmerk der verveling dragen als hij dit op zichzelf zal gaan toepassen. Niets is zo humorloos en doods om van zich zelf te denken dat men vol heilig gebeente zit. Altijd geldt: Eén is goed. Hebben we deel aan het leven van de onvergankelijke geest waarin we zijn geworteld dan hebben we deel aan het ene; zoals we in de zon lopen als we houden van haar licht en warmte. Het licht der zon is goed en aldoordringend en bezielend. Het geluk is zo dicht bij u, als de vlam bij het vuur. Het raakt u aan en u bemerkt het niet. Het vergezelt u en u slaat er geen acht op. De aloverwinnende vreugde die uw angsten verslindt, die uw duisternis teniet doet, die uw ogen vervult en uw hart doet opspringen. Zij is in ieder ogenblik van uw leven verborgen, h...

Jezus zeide: Weest niet bezorgd van ochtend tot avond en van avond tot ochtend, wat ge zult aantrekken. Dus wees nooit bezorgd. Indien ge in het ogenblik de toegang hebt gevonden tot het eeuwige leven, het onveranderlijke leven, het geestelijk leven, waarvan er maar één kwaliteit is die altijd zich zelf blijft als goud, waaraan niets toe- en niets afgedaan kan worden en dat niet onderhevig is aan ontwikkeling of achteruitgang, omdat het is wat het is in alle eeuwigheid, dan is er geen morgen meer die uw bezorgdheid wekt of die u beangstigen zou omdat ge niet weet waarmede ge u dan zult kleden. Breek de tijd open in het ogenblik waarin ge leeft en u vindt uw geluk zo vervullend en diep bevredigend dat hierin alle bezorgdheid over verleden en zijn oorzaken en de toekomst met wat u toevalt, van u weg gaat. De zorgen willen niet bij u blijven en angsten kristalliseren niet meer in de situaties uit. U zult van ogenblik tot ogenblik de dingen zo goed mogelijk trachten te doen zó, dat u ze vo...

Vanuit ons geloof geeft het leven zich vorm. Waar we dan ook in geloven.En dan kunnen we ons nog wel forceren of trucs bedenken om dit geloof te veranderen, maar wat we werkelijk geloven is heel hardnekkig. Het heeft zich vastgezet in patronen, gewoonten, ideeën, visies. Dus wil er werkelijk verandering komen, zullen we onszelf onder de loep moeten nemen. Door ons heen laten gaan waar we in geloven. Waar we ons in vastgezet hebben van waaruit we het leven vormgeven. Uiteindelijk is het allemaal relatief. Uiteindelijk kan alles veranderen. Maar voorwaarde is zien, inzien, bewustzijn wat nu is. De wortel van dit alles. Dan kan de verandering komen, van binnenuit, spontaan. Als we werkelijk voeling krijgen met onszelf. Wat daar leeft, wat onze Ziel belevendigt, onze Ziel wil uitdrukken zichtbaar wil maken. Eventueel heb je al veel tekentjes gehad maar niet willen luisteren. Of niet durven luisteren, want veranderingen hebben gevolgen. Gevolgen voor t ego, en dat is gevaarlijk. Schijnbaar ...

Eigenlijk is uiteindelijk alles schoonheid. Maar door de vele beelden van waaruit we de wereld inkijken, die vastgezet zijn, zo is t en niet anders, valt de sprankeling weg. Sijpelt het leven weg uit dat wat je ziet. Je ziet alles vanuit die beelden, reageert van daaruit. Vanuit dat wat al vaststaat, waar je al een beeld van gevormd hebt. Hoe doffer en ongevoeliger je in je binnenste bent hoe meer dit het geval is.Van daaruit komen de associaties. Het ene beeld is mooi, een ander beeld is lelijk. Het ene beeld stoot af een ander beeld trekt aan, etc. etc. Maar dat wat is, zie je dan niet. Je ziet beelden. Beelden gevormd uit het verleden, vaak met labels, woordjes eraan, om het helemaal vast te zetten. Van daaruit wordt je steeds heen en weer gegooid door al die beelden. Het ene maakt je blij, van een ander baal je, weer een ander beeld verveeld je, volgend beeld oh daar weet je alles van. Nooit gewoon Zijn. Nooit gewoon genieten van dat wat is. En er is, er is zoveel. Als je van die b...

Jezus zeide: Het is niet mogelijk, dat iemand binnen gaat in het huis van de sterke en hem overweldigt, tenzij hij zijn handen bindt: Dan zal hij zijn huis onderste boven keren.Ik heb eens gehoord hoe men in de wildernis aapjes vangt. Men maakt een kooi van gaas met in de wanden openingen waardoor het aapje zijn hand kan wringen. Op de bodem liggen allerlei begeerlijkheden en het is dat, waarnaar het aapje grijpt. Wil hij dan zijn poot terugtrekken door de nauwe opening dan zit hij gevangen, want hij wil de begeerlijkheden niet loslaten. Zo zijn de handen gebonden. Menig sterke man worden de handen gebonden en daardoor wordt zijn huis ondersteboven gekeerd. Waarvoor zal een mens zijn sterkte gebruiken? Om zich de handen te laten binden en er niet de vrije beschikking over te hebben? Geen macht ter wereld kan u verhinderen en het opnemen tegen uw goede wil. Maar als uw hand u aldus tot ergernis wordt, kap haar liever af. Het is wel duidelijk dat door dergelijke uitspraken ons een weg ge...

Het Pad gaan zonder de toeschouwer is heel moeilijk, eigenlijk onmogelijk. Wat je denkt, de emotie die je voelt dat is t toch, er is toch niet meer? Hoe daarin nog onderscheiding te kunnen maken? Dan is t heel makkelijk om toneel te blijven spelen, te volharden in wie je bent. Stellig volhouden want er is niks anders. Maar als de toeschouwer er is, dan kun je jezelf niet meer verstoppen. Het bewustzijn spreekt in t moment over jouw denken jouw emoties. Je doorziet jezelf, geen schijn. Dat is het innerlijke pad gaan. Je bent dan zelf eigenlijk de therapeut in interactie met de wereld. Je kijkt naar jezelf als n acteur op t wereldtoneel, wat die acteur allemaal uitvoert. Zo kun je jezelf in verbinding met de toeschouwer, in verbinding met t bewustzijn, van heel veel bevrijden. Eigenlijk begint de weg pas echt als de toeschouwer er is. Dan ben je wakker geworden. En als je eenmaal wakker geworden bent, kun je niet meer doen alsof je slaapt. Dit heeft grote gevolgen. Als je wakker bent gew...