Kagib Weteninhethart

Aan de overzijde van de weg lag de plas in volle rust. Nog onlangs was het water onder een stevige bries heftig bewogen; nu lag het volkomen stil en weerspiegelde het de brede bladeren van een overhangende boom. Een of twee waterlelies dreven kalm op het wateroppervlak, een nieuwe knop kwam juist boven het water tevoorschijn. Langzamerhand vertoonden zich wat vogels, en een stuk of wat kikkers kwamen tevoorschijn en sprongen in de plas. Dan vervlakten zich weer de kringen en het water lag weer stil. In het hoogste topje van een boom zat een vogel zich de veren glad te strijken en te zingen; af en toe vloog hij in een grote boog rond en streek dan weer neer op zijn eenzame hoge zitplaats, zo gelukkig was hij met de wereld en met zichzelf. Vlakbij zat een dikke man met een boek in de hand, maar zijn gedachten waren duidelijk elders. We willen zo graag eerst uiterlijke orde scheppen; uiterlijk organiseren we ons leven aan de hand van onze genomen besluiten en van de innerlijke beginsele...

Iemand die leeft vanuit innerlijke rust straalt een andere energie uit dan iemand die nerveus of uit balans is. Innerlijke rust is het vermogen om een zekere afstand te houden tussen de buiten en de binnenwereld. Door de drukte en stress van het dagelijkse leven zijn wij geneigd om onze aandacht buiten onszelf te houden. Er gebeurt zoveel dat we uit de eigen kracht stappen en bijna het contact met onszelf verliezen. Patty Harpenau Is zeker waar, wat ze hier zegt. Alles is energie. Mbt innerlijke rust, bij echte innerlijke rust doe jij niks meer, dan rust je in het Leven dat alles draagt. Zeker is er dan een bepaalde afstand maar betekent niet afstandelijk zijn. Er is een ontkoppeling gemaakt. Je verliest je niet meer in je gedachten je emoties, er is een andere faktor bijgekomen. Met die faktor, de toeschouwer, kun je dan je gedachten, emoties bekijken, doorvoelen. Met de toeschouwer kijk je ook zo de wereld in, ziet meteen wat de omgeving in je opwekt aan geda...

Van zee woei een koel, fris windje aan en onder de boom heerste rust. De bergen vertoonden levendige kleuren en de blauwe Vlaamse gaaien kwetterden druk. Een koe kwam voorbij, gevolgd door haar kalfje, en een eekhoorn raasde wild ratelend de boom in. Hij ging op een tak zitten schelden; ja hij bleef een tijd achtereen schelden en zijn staart wipte daarbij op en neer. Hij had opvallend fonkelende oogjes en scherpe klauwtjes. Een hagedis kwam zich in de zon warmen en ving een vlieg. Zacht wiegden de toppen van de bomen, terwijl één dode boom zich kaarsrecht, vorstelijk en stijf aftekende tegen de hemel. Hij was gebleekt door de zon. Een andere dode boom ernaast was zwart en krom en eerst onlangs weggekwijnd. Tegen de verre bergen hingen een paar wolken. Wat is eenzaamheid toch een vreemd en angstwekkend verschijnsel! We geven onszelf nooit de kans er echt mee in aanraking te komen; als we het toevallig al eens even doen, rennen we er vlug vandaan. We zijn tot alles bereid om eenza...

Enorme wolken leken als torenhoge witte golven door een hemel te drijven die verder helder en blauw was. Honderden meters lager dan de plek waar wij stonden kromde zich de blauwe baai; heel in de verte lag het vasteland. Het was een milde avond, even ontspannen als kalm; aan de horizon tekende rook van een stoomschip zich af. Tot aan de voet van de berg reikten de sinaasappelboomgaarden; de lucht was vervuld van hun geur. Zoals altijd ging in de vroege schemering geleidelijk aan het blauw overheersen; de hele atmosfeer werd blauw en de witte huisjes werden wazig in die zachte tint. Het was of het blauw van de zee vloeiend het land ging overdekken; zelfs de bergen daarbovenuit waren nu van een doorschijnend blauw. Het was een betoverend tafereel, beheerst door alomvattende stilte. Al klonken er wat avondgeluiden, die maakten als het ware deel uit van de stilte, evenzeer als wij. Die stilte maakte alles nieuw, ze spoelde eeuwen van ellende en verdriet weg uit het hart van ...

Waar ligt het zwaartepunt van je leven? Dat kan een innerlijk onderzoek betekenen. Voor wie wil. :p Een heel diep in jezelf afdalen, en een voelen/proeven waar ligt nu werkelijk het zwaartepunt van je leven. Wat is de essentie van wat je drijft?, Wat weegt het allerzwaarste voor jou, wat drijft je, zet je aan tot handeling? Wat is de kern van alles? Vanuit die kern krijgt je leven dan vorm, roep je, je ervaringen op. De mensen die op je pad komen, de situaties waar je in terecht komt, alles wat je leven omvat. Dat is wat t is, maar dan is de vraag wil je dat dit zo blijft? Heb je hierin de ware vrede en vervulling gevonden? Of slaat t leven je hier steeds weer uit weg door dat zwaartepunt waar je leven om draait. Als t leven je keer op keer geslagen heeft je tot een uiterste wanhoop gebracht heeft kan er een Ommekeer komen. Dit kun je natuurlijk niet doen. Het kan wakker worden van binnenuit, als je eigenlijk gewoon genoeg hebt van alles wat je doet. Waar je leven om draait,...

Kijk! Er is niet meer aanmaakhout nodig. Het vuur brandt gewoon door. Het houdt nooit op Tsjwang-Tse Wat is dat voor vuur wat hij hier bedoelt? Vuur wat dus eigenlijk niets nodig heeft. Dat is binnenin. Dat brandt daar altijd. Een waar Liefdesvuur. Ware Liefde is onafhankelijk van alles. Het zou je kunnen verwarmen, vervullen. Niets kan dit branden, stoppen, onderbreken. Alleen we kunnen er van alles voorzetten. Dan voelen we Het niet meer. Hebben er geen voeling meer mee. Het gevolg is dat we dan ook nooit zullen Weten wat waarlijk Liefde is. In al ons handelen, al onze daden, woorden, alles wat we naar buiten laten komen. Alles waar we vol mee zitten, gedreven door worden. Altijd afhankelijkheid, bezetenheid door zoveel. Zonder de Liefde die er altijd is. Er altijd voor jou is, elk moment. Open je hart en je zult het mogen ervaren. Een alvervullend alverwarmend Liefdesvuur. lieve warme groet Kagib

Zonder liefde zal er nooit wezenlijke verandering komen. Zonder die liefde geen heilbegeren. Zonder die liefde geen ommekeer. Zonder die liefde geen overgave. Vanuit die liefde, aangeraakt door de Liefde wordt het iets heel natuurlijks dat je alles overgeeft. Dat je tot het niet mijn wil geschiede maar Uw Wil komt. Je ervaart dat dit de Oplossing is waarin alle vragen, alle verwarring, alle pijn en duisternis mag oplossen. Je staat nog aan t begin maar je voelt het je Weet het en je geeft je over. Dan is er een Verbinding gemaakt met Tao met het Licht met de Liefde. Een Verbinding die je niet meer kunt ontkennen. Een Kracht die in je werkt, op je inwerkt, tot je spreekt elk moment van de dag. Het Geweten dat tijdloos is. In deze Kracht, in deze Verbinding kun je dan meer en meer vrij worden van alles wat je aan deze aarde bindt, gevangen houdt. Het wordt doorzien, het krijgt geen kracht meer en verdwijnt. Naarmate dit proces vordert wordt het steeds eenvoudiger deze ...