Kagib Weteninhethart

Het heeft uiteindelijk allemaal met elkaar verband. Omdat we vast willen houden aan van alles en nog wat, kunnen we nooit echt vriendjes worden met iedereen. Zullen we altijd afhankelijk blijven van bekrachtiging van beeldjes, van ideeën, van gedachten, instemming krijgen etc. etc. Je gaat in gevecht met andere die andere beeldjes hebben. Je moet je verdedigen, gaat aanvallen, tegen alle vormen, ideeën. Je legt de schuld bij t verleden, je ouders, je opvoeding. Zij hebben van alles gedaan en daarom is je leven nu zo ellendig. Maar zitten we niet allemaal in hetzelfde schuitje? Zaten je ouders ook niet verstrikt in allerlei beelden, zo moest het en niet anders. Dat waar ze aan moesten beantwoorden? En zo zitten we aan elkaar vast in de dans van liefde en haat om t maar heel algemeen te stellen. Ik hou van jou, want..... je bevestigd mijn beelden, mijn ideeën, mijn idealen, mijn emoties. Ik haat je want je ontkracht mijn beelden, je ziet me niet, je oordeelt over me....etc. ...

Er is een Oeressentie die er was voor de val. Dat wat niet in de tijd gevallen is zou je ook kunnen zeggen. Maar ja, wij zijn wel gevallen in de tijd, en daar de weg kwijtgeraakt. Maar die Oeressentie staat buiten de tijd, en heeft uiteindelijk de touwtjes in handen van alles wat binnen de tijd plaatsvindt, de dualiteit. De dualiteit speelt haar eigen spel. Het wil eigenlijk dat spel door blijven spelen wat zelfs verbinding heeft met heel grote krachten, heel grote wezens. Die kunnen je ook weer misleiden, waar je maar gevoelig voor bent. Ze kunnen ook bv via channeling zich openbaren. Maar de Oeressentie spreekt zich ook uit, maar is een heel stille Stem. Het is aan jou of je wil luisteren, waar je verlangens liggen. Wil jij blijven, of wil je verdwijnen, daar komt t op neer. Wil je vol blijven van jezelf, of leeggemaakt worden, verstillen. Alles, maar dan ook alles overgeven. Niets meer weten, niets meer kunnen. Dan kan de Essentie in jou gaan spreken, en het omzettingsp...

Zoveel dat zich achter gesloten deuren afspeelt. Door de situatie, door dat wat gebeurd is zijn er gesloten harten ontstaan waardoor niemand er vanaf weet. Wie nog in vertrouwen te nemen, alles zo kwetsbaar, teveel pijn om nog toe te kunnen laten. Er is teveel gebeurd. Voor jou die dit leest, realiteit? Meestal komen we niet zomaar op het spirituele pad. Meestal gaat er heel veel aan vooraf. Diepe wonden die geslagen zijn, zoveel pijn. En daardoor zo verwrongen dat leven geworden, een overleven. Zoveel dat opgesloten is geraakt. De onbevangenheid, het gewoon zijn, het gewoon mogen zijn die we zijn. Open het leven, de ander ontvangen. Er is vaak teveel gebeurd. Er is moed voor nodig het open te maken, beetje bij beetje. Niet teveel want dan wordt t overstelpend. Dan verdrink je erin. En ondertussen draait de aardbol gewoon door. Ondertussen doet iedereen net alsof ze heel gelukkig zijn. De massamedia doet hier hard aan mee om dit beeld hoog te houden. En waarschijnlijk zijn ...

Actie wekt reactie op. Al bedoel je t nog zo goed. Als er oordeel, verzet in zit word dit opgepikt, wordt van daaruit gereageerd. Eigenlijk geeft dat de duisternis kracht. Dan kan t reageren, zich verzetten, aanvallen. Dan wordt t n spel van macht, aanval en verdediging en zit je helemaal verstrikt in de dualiteit. Maar als er waarlijk begrip gegroeid is van binnenuit, werkelijk Liefde, dan omvat dit ook de duisternis met begrip, en ook dit wordt gevoeld. De ander voelt dat hij/zij zichzelf mag zijn. En als je dan deelt, deel je ook echt vanuit respect en gelijkwaardigheid voor die ander en de ander voelt zich niet aangevallen. Alles is energie. Het is het idee van de splinter en de balk. Als jij niet de balk uit je eigen oog gehaald hebt hoe kan je dan de splinter uit het oog van de ander halen? Dus uiteindelijk gaat t erom dat jij, in interactie, jezelf vrijmaakt van die balk. Je vrijmaakt van jouw innerlijke duisternis, jouw beelden, jouw angsten, jouw vooroordelen, jouw...

Dat is het unieke van deze tijd, vooral de tijd sinds de jaren 50 De nieuwe fase die in de jaren 50/60 ingegaan is. Echt gaan leven, met alles erop en eraan. Niet volgens uiterlijke gebruiken/rituelen/groepsnormen/religieuze waarden en normen. Maar zelf die grootse ont-dekkingstocht van t leven aangaan met alles erop en eraan. Alles beleven door je heen laten gaan. Wat er ook is, en het zo vrij kunnen maken. Niets is slecht, alles is mogelijkheid en kans als je verantwoordelijkheid neemt voor dat leven. Als je ziet dat t leven je een spiegel aanbiedt waar je in kunt kijken. Kunt kijken naar alles wat die spiegel in je wakker maakt, en hierdoor inzicht en begrip kunt krijgen. De enig zekere Binding, Verbinding is de Christus in jezelf, Tao, de Bron, de Essentie en alles wat hier verbinding mee heeft. Die kan je leiden/inspireren van binnenuit. Heeft geen oordeel over jou, over niemand. Ziet helder wat is, wie jij bent wat je nodig hebt. Het brengt je wat nodig is om te zien, d...

Het gaat niet om wat we doen. Het gaat er om dat we oprecht zijn, eerlijk zijn, in wat we doen. Eerlijk zijn naar onszelf. En eerlijk zijn naar de ander. Dan zijn we vrij. Dan zijn we heel. Hoeveel pijn er eventueel ook is. Hoeveel verwarring. Hoeveel verdriet. Hoeveel angst er ook is. Als we t toelaten dat het er is, het door ons heen durven laten gaan. Als we het niet wegdrukken, niet ontkennen. Dan zijn we vrij. Voelen/zien wat is. Luisteren naar de innerlijke Stem hoe die elk moment spreekt. Want die spreekt elk moment zich uit over dat wat is. Zonder schuldgevoel maar met verantwoordelijkheid. Dat is de ware verantwoordelijkheid, het antwoorden op ons Wezen, op onze Zielestem, op onze Essentie. Daar antwoord op geven, daar naar luisteren. Dat is de enige verantwoordelijkheid die van belang is. Dan zijn we oprecht. We zullen dan niet gespleten zijn, verkrampt. We zullen niets hoog hoeven te houden. Gewoon laten zijn, voelen/ervaren wat is. Daar bij bli...

Er is een Eeuwig beginsel. Iets wat buiten de tijd staat, er altijd is. Als we ons ervoor openen, eigenlijk ervoor rijp zijn, dan kan het ons raken/informeren, inzicht geven. Dat we t gewoon in ons hele Wezen Weten. Het is een hele stille Stem, zeker niet dwingend. Maar t kan meer en meer doordringend worden als je t toelaat, binnen laat komen. Dan kan het fiks gaan confronteren. Want alles wat schijn is, wat jij opgebouwd hebt, je waanbeelden, dat waarachter je jezelf verschanst hebt om te overleven, komt meer en meer in een helder Licht te staan. Je wordt doorlicht, alles wat in de schaduw ligt wordt belicht. Maar als dit je diepste verlangen is om weer naar Huis te gaan, naar je diepste Essentie dan zal Het hierbij ook helpen, ondersteunen, inspireren. Geschriften kunnen hierin van veel betekenis zijn, kunnen veel raken, in de zin van belichting van de schaduw en het perspectief dat er is. Het kan meer en meer een verlangen wekken om op dit Pad door te gaan. Want als je het ec...