Kagib Weteninhethart

Je kunt pas waarlijk een ander mens met een vol, blij, open, warm, zacht hart liefhebben als je die mens niet meer nodig hebt. Dan is er geen angst, dan is er geen onzekerheid, geen behoefte aan compensatie. Je hoeft niks te bewijzen, jezelf niet groter te maken. In alle eenvoud, dan heb je lief. Dan is er Liefde in verbondenheid. Geen belangen, geen speciaal verlangen, gewoon toelaten de ander in wat hij of zij is. Wat er dan wakker gemaakt kan worden in jou, opgewekt kan worden, zichtbaar kan worden, is geheel afhankelijk van die ander. Je bent dan een zuivere spiegel. Maar dit kun je niet doen, het is een vrucht van een ont-wikkeling. Een fase daarvan kan als de woestijn voelen, dat je jezelf eenzaam voelt, zo kwetsbaar en onzeker. Als dat Andere nog niet gegrond is. Maar je bent dan jezelf, in die kwetsbaarheid, geen houding, geen masker, geen muur. Van daaruit kan dan dat Andere in jezelf groeien, opbloeien, je meer en meer vervullen. Waarlijk de Liefde, die gewoon Liefde is, waar...

De berg is best wel een goed beeld voor de Spirituele weg. In eerste instantie raak je verder en verder af van het normale dagelijkse leven. Door alle inzichten, door alles wat zichtbaar wordt. Een steeds meer dat ankerpunt in jezelf. Steeds meer doorzien van jezelf, en jezelf afvragen waar ben ik in hemelsnaam mee bezig geweest. Dit kan pijnlijk zijn, confronterend. Je kunt niet meer meedoen, zomaar meedoen, raakt geisoleerd. Er is zelfs misschien verzet, weerstand tegen dat normale leven. Het Andere is in eerste instantie nog niet echt sterk, het is nog niet gegrond. Dat wat binnenin steeds meer zichtbaar wordt, ervaarbaar wordt. Daar zijn veel ervaringen voor nodig. Een groeien van vertrouwen om dit te wortelen. Een totaal anders de wereld inkijken en mensen kijken jou bevreemdend aan. Misschien ben je zelfs erg confronterend in jouw blik, in jouw zien. Maar dat Andere is uiteindelijk de Liefde. En als die Liefde meer en meer binnenin groeit dan wordt die alomvattend, wordt dat het ...

Als we uit angst dingen verbergen zal de angst nooit verdwijnen. Als we uit angst onszelf niet durven laten zien zullen we altijd bang blijven. Als we altijd ons omhullen met een cocon kan niemand ons meer verwarmen. Als we uit angst ons hart niet open durven te gooien zal ons hart sterven. Dit is het thema van hechting he. Als we verkrampt willen vasthouden, iemand willen vasthouden, zal het leven wegvloeien uit de relatie uit het contact. Dan zal je nooit samen kunnen opbloeien. Je zult samen wegkwijnen geisoleerd op een eilandje waarin niets meer bevruchting en verrijking kan brengen. Als de ander dit toelaat zal die zich nooit kunnen ontplooien. Samen zul je sterven, al leef je nog. Bescherming, afscherming, een dam die gebouwd is. Het leven kan niet binnen komen, niet meer raken, niet meer bevruchten, niet meer helen en bevrijden. Het leven houdt op met stromen, alles kristalliseert. Alles draait om jou, staat in jouw kader. Er wordt niet meer gedeeld, echt uitgewisseld. Alles gaa...

Het begin van werkelijke overgave is heel kwetsbaar. Want er is nog niks waar je echt op kunt vertrouwen. Dat moet nog groeien, moet nog gronden door ervaringen. Ervaringen waardoor je keer op keer mag ervaren goh ja het klopt, het is waar, hier mag en kan ik op vertrouwen. Ja, ik kan het niet doen, hoef slechts te luisteren, en te volgen. Jeetje elke keer valt alles op zijn plek, en ja mijn hart sprak echt de waarheid. Zo mag Tao, de Eeuwigheid krachtiger en krachtiger in je worden, wordt dit meer en meer het allerbelangrijkste in je leven. Je Weet wat zich wil ontvouwen, wat zichtbaar wil worden, en je wil niets liever dan hier ruim baan voor maken. Ja, de toekomst is onzeker. Je Weet niet wat zich gaat ontvouwen, maar daar hoef je niet onzeker over te zijn.  ​ De ware Zekerheid ligt binnenin. Dat kan niemand van je afpakken hoe onzeker de toekomst ook lijkt. Maar de toekomst wordt eigenlijk minder en minder belangrijk, er is niet zoveel belangrijk meer. Alles wordt en is meer en...

Jullie kennen me, ben zeker geen voorstander van methodes/technieken. Maar wil je ooit tot de Stilte komen dan zal er een intentie moeten zijn om tot die stilte te komen. Dan zal er ruimte voor gemaakt moeten worden. Even stilstaan bij jezelf, even tot stilstand komen. Even niet meer vooruit jagen, zoveel dat gedaan zou moeten worden. Ruimte inbouwen om even stil te zijn. Om even bij jezelf te zijn. Even niks, gewoon zijn. In de morgen, en zelfs misschien even tussendoor op je werk, in de pauze of algemeen even n rustpunt in de dag. Even terugkeren tot jezelf, de accu opladen. En zo ook de dag eindigen. Even inkeren en je zo voorbereiden op de nacht. Zo kan er Verbinding blijven met je Bewustzijn, met Tao. Met de Stilte. Misschien lost er dan wel heel veel op in die Stilte, waar je eerst zo vol van was. Lost dit op in die aandacht, in dat Zijn, in dat vol aandacht aanwezig zijn. Misschien kun je dan echt de Stilte ervaren, je hierdoor laten vervullen. Dit langere tijd daarna dit met je...

Je kunt je leven in een bepaald kader zetten, een bepaald doel nastreven, voor iets gaan. Ook Tao, je Essentie kan die intentie hebben, jou daartoe aanzetten om dit te doen, omdat dit gewoon in de Stroom past, het moment dit vraagt. Maar terwijl je hiervoor gaat blijft het van fundamenteel belang open te blijven voor alle nieuwe prikkeltjes. Je er niet op te fixeren, je er niet in vast te bijten. Helemaal vol ervan zijn, erin verdrinken, waardoor de ruimte voor Tao voor je Essentie verdwijnt. Een volgend moment kan alles anders zijn, iets anders gevraagd worden. Misschien zelfs om te stoppen, of een wending een andere aanpak, alles loslaten. Ook dit dan toelaten, dit Zien, dit Weten. Zo blijf je in de Stroom. En toch alles geven wat in je is. Het is heel subtiel, vraagt om grote subtiliteit, afstemming. Het ego kan die Stroom niet ervaren, die Stem. Die is vol van zichzelf, daar is geen ruimte voor het Tao. Dus uiteindelijk kan die Stroom pas meer en meer ervaren worden als alle belang...

Eigenlijk is t te laat als je het nu nog wil doen, iets wel of niet wil doen, of hoe je t doet. Dat nu is een vrucht van het verleden. Van daaruit ga je om met dingen zoals ze gevormd zijn door dat verleden. Bewustzijn gaat om het vrijmaken, vrijworden van dat verleden. Jezelf doorzien. Zo kun je vele krachten vrijmaken die in het nu 'gebruikt' kunnen worden. Dus door dingen te onderdrukken, weg te drukken, of iets anders ervan te maken, dat werkt niet. Allerlei emoties die je hebt, hoe je naar dingen, naar mensen kijkt. Maar pas door dit te zien, door je heen te laten gaan, dat wat is kun je de emotie bevrijden. Zo kun je de kracht vrijmaken die erin verborgen zit. Bv agressiviteit, kan assertiviteit worden. Een grote kracht die soms nodig is, helder en direct zijn. Koppigheid kan vastberadenheid worden, een rots zijn. Staan voor je innerlijke Kracht waar nodig. Verdriet, kan zachtmoedigheid worden, medeleven, compassie. En zo verder. En het moment is dan het uur van de waarhe...