Kagib Weteninhethart

Uiteindelijk zit je in een Stroom die 'goed gaat'  die in harmonie is met Het, met het Al met de Kracht, de Liefde. Dan ben je overal op het juiste moment op de juiste plek. Dan zahet al je juist handelen en juist spreken. Het komt eropneer dan handel en spreek jij niet meer. Dan kan dat Andere door jou heen spreken en handelen. Dan wordt je gedragen, beschermd, geleid en geïnspireerd van binnenuit door de Kracht die alles omvat. Als je in die bedding komt en blijft zal dan eventueel karma dat er nog lag verdwijnen. Want je hebt een ontkoppeling gemaakt. Je hebt het doorzien en begrepen. Je bent vrijgekomen van alle vicieuze cirkels en gaat nu in een spiraal omhoog. Karma is eigenlijk alleen maar correctie. Correctie en belichting van dat wat in het verleden gebeurd is. Daarin liggen juist steeds geweldige mogelijkheden tot zien en begrip. Elke keer weer kansen. Niemand kunnen we hiervan de schuld geven. We doen het allemaal zelf of hebben het allemaal zelf gedaan. We oogsten w...

Waar ligt het zwaartepunt van je leven? Dat kan een innerlijk onderzoek betekenen. Voor wie wil. :p Een heel diep in jezelf afdalen, en een voelen/proeven waar ligt nu werkelijk het zwaartepunt van je leven. Wat is de essentie van wat je drijft?, Wat weegt het allerzwaarste voor jou, wat drijft je, zet je aan tot handeling? Wat is de kern van alles? Vanuit die kern krijgt je leven dan vorm, roep je, je ervaringen op. De mensen die op je pad komen, de situaties waar je in terecht komt, alles wat je leven omvat. Dat is wat t is, maar dan is de vraag wil je dat dit zo blijft? Heb je hierin de ware vrede en vervulling gevonden? Of slaat t leven je hier steeds weer uit weg door dat zwaartepunt waar je leven om draait. Als t leven je keer op keer geslagen heeft je tot een uiterste wanhoop gebracht heeft kan er een Ommekeer komen. Dit kun je natuurlijk niet doen. Het kan wakker worden van binnenuit, als je eigenlijk gewoon genoeg hebt van alles wat je doet. Waar je leven om draait, waar je, j...

Vindt het Koninkrijk Gods en de rest zal u gegeven worden. Als je daarin je ankerpunt gevonden hebt dan zal de rest zich daarnaar voegen. Niets kan jou dan een strobreed in de weg leggen in dat wat t moment vraagt. Alles en iedereen is dan uiteindelijk dienaar van jouw pad. Dus hoe meer jij waarlijk versmelt met Tao hoe meer je totaal beschermd zult zijn, gedragen zult worden. Voor alles zal gezorgd worden, wat je nodig hebt. Heel belangrijk hierin is, dat gezorgd wordt voor wat je nodig hebt, wat nodig is, niet wat jij denkt nodig te hebben, of  denkt wat nodig is. Dat heeft juist met overgave te maken, je staat met lege handen. Pas dan kunnen ze gevuld worden. En dan gaat het nog verder. Uiteindelijk heb je het Alweten. Dan is t niet meer een volgen maar waarlijk een geworden zijn in alles. Dat betekent natuurlijk een ongelooflijke verantwoordelijkheid want dan bepaal jij in het moment wat nodig is, in het dit overzicht hebben. Dan is het jouw wil geschiede omdat die versmolten i...

Zonder liefde zal er nooit wezenlijke verandering komen. Zonder die liefde geen heilbegeren. Zonder die liefde geen ommekeer. Zonder die liefde geen overgave. Vanuit die liefde, aangeraakt door de Liefde wordt het iets heel natuurlijks dat je alles overgeeft. Dat je tot het niet mijn wil geschiede maar Uw Wil komt. Je ervaart dat dit de Oplossing is waarin alle vragen, alle verwarring, alle pijn en duisternis mag oplossen. Je staat nog aan t begin maar je voelt het je Weet het en je geeft je over. Dan is er een Verbinding gemaakt met Tao met het Licht met de Liefde. Een Verbinding die je niet meer kunt ontkennen. Een Kracht die in je werkt, op je inwerkt, tot je spreekt elk moment van de dag. Het Geweten dat tijdloos is. In deze Kracht, in deze Verbinding kun je dan meer en meer vrij worden van alles wat je aan deze aarde bindt, gevangen houdt. Het wordt doorzien, het krijgt geen kracht meer en verdwijnt. Naarmate dit proces vordert wordt het steeds eenvoudiger deze Verbinding te houde...

Een kern-levensmotto is voor mij altijd geweest, echt zijn. Geen schijn, geen toneelspel, geen forceren, zijn wat je bent, wat dit ook is. Heb eigenlijk ook nooit anders gekund, kon geen masker opzetten of een muur bouwen. Was heel kwetsbaar daardoor maar ben er nu alleen maar dankbaar voor. Zoveel dat ik geweest ben, zoveel dat door me heen gegaan is, zo vaak dat de wereld in duigen viel omdat alles toch weer anders was. Steeds weer vallen en opstaan, sterven en opstaan. Keer op keer op keer op keer. Steeds weer her-zien, opnieuw zien, nieuw zien. Een nieuwe wereld nieuwe mensen, en dan boing lig je weer plat is t toch weer anders.  ​ Je kunt dit pad niet gaan door het te doen maar pas door t bewustzijn toegang te verschaffen waardoor je er niets meer voor hoeft te doen. In dit echt zijn moet het natuurlijk niet blijven steken. Ik ben nu eenmaal zo, en het daarbij laten. Het is je werkmateriaal, en de wereld helpt je om te zien wat in je is, wat gezien wil worden. Wat mensen in je...

Juist als een stuk echt Weten, echte wijsheid vrijkomt willen we dit zo graag delen in eerste instantie. Dit wordt wel eens overstralen genoemd. Maar daarmee creeër je meer verwarring, veroorzaak je meer pijn, dan dat je iemand er wezenlijk mee kan helpen.  Het gaat om Zijn wat je zegt, dat het een is. Dan hoef je slechts te zijn die je bent. Overal ben je dan een Licht, in alles wat je doet. Je straalt iets uit, wat je in jezelf verwezenlijkt hebt. Alle dwangmatigheid alle eigenwilligheid om iets te zeggen of te doen moet verdwijnen. Pas dan kan het Leven kan het Licht zich door jou heen kenbaar maken. Dan Weet je wat je moet doen, hoef je niet na te denken over wat je moet zeggen. De woorden zullen zo naar buiten stromen, worden opgeroepen door de situatie. Dan zal het in harmonie zijn met dat moment, wat dat moment vraagt. Het allerbelangrijkste wat je voor ogen moet houden is dat alles wat in de wereld gebeurd betekenis heeft, een spiegel is van de binnenwereld van mensen. Dat ...

Dat is de kern van het Pad, overgave. Dit heeft gevolgen. Jij verdwijnt. Alles wat je dacht te zijn, dacht te moeten doen, alles waar je vol van was. In overgave aan dat Andere verdwijn je, los je op, als sneeuw voor de zon. Juist omdat jij verdwijnt, jouw ego, valt alle trilling weg van hoe geweldig je bent of aan de andere kant dat je niets voorstelt. Dat zijn twee kanten van dezelfde medaille, twee kanten van het ego. Je ervaart een proces in jezelf, bent hier dankbaar voor, maar niets komt meer op van wauw hoe geweldig dat ik wel niet ben, wat goed he dat ik dat weet dat ik dat kan, ik ben supermens. Niemand kan iets toevoegen aan dat wat in je groeit, daar komt het op neer. Daarin vindt je rust, vervulling. Je voelt je hierdoor gedragen, beschermd. Niet ik maar de Christus in mij, dat is hoe je jezelf dan ervaart. Na een periode van heus ook wel intense processen, waarin het Licht schijnt op je innerlijke duisternis, nog veel weggebrand moet worden, vindt je rust, stilte, vrede in...