Kagib Weteninhethart

Let op de bomen. Hun taal is de taal van de stilte. Stilte waar je altijd wijzer van wordt. Ga in hun schaduw staan. Luister naar hun zwijgen, hun hoorbaar zwijgen. Laaf je aan hun taal. Stem met hen in. En vervolg je weg. Iemand die weet te spreken, weet te zwijgen. Iemand die mens weet te zijn. Hans Bouma Mooi. Zet ik er gewoon tekstje van mezelf onder, zittend onder de bomen. Innerlijk Uitstapje Zittend op een bankje. Een glimlach op mijn gezicht. Innerlijke vreugde, doorstraalt mijn wezen. Een bladerwezen wuift naar mij. Mijn innerlijk stroomt mee, met de in en uitademing van de Kosmos. Een levend organisme. Ik hou mijn adem in, betovert door een engelachtig, teder, wit, zweefwezentje. Er hoeft niets meer. Ik word gevoed door grootse boomwezens. Door zachte, tere, kleine, blaadjes. Door de mooiste melodieen. Door verrukking, ontroering. Door energiestromen van Liefde, vreugde, kracht. Ik word stil van binnen. Laat het Goddelijke Liefde...

Stilte die je verwarmt, heelt, verrijkt. Maar ook ijzige stilte, stilte die je uitholt, stilte die dodelijk is. Je bent ertoe in staat. Die ander kun je doodzwijgen. Zelf kun je onbereikbaar worden. Bewaar die ander ervoor. Bewaar jezelf ervoor. Kies de enige stilte, die je past: de levende stilte. Hans Bouma Heb hier niks aan toe te voegen. Zeker waar stilte kan vaker helemaal niet prettig zijn. Als er stiltes vallen en zo, als er zoveel uitgesproken wil worden maar er een pijnlijk zwijgen blijft. Een wederzijds voelen dat er zo'n grote muur tussen elkaar ontstaan is en dat toch die stilte niet verbroken wordt. Nee, dat is zeker geen vruchtbare stilte. Ook niet iets stilzwijgend toestaan, laten gebeuren. Hoe vaak gebeurt dit niet, bv in gezinnen? Of op straat, liever niet in het conflict betrokken raken. Ja, zoveel stilte die helemaal niet transformerend is. lieve warme groet Kagib

Uit beheersen spreekt eigenlijk verkramping, onderdrukking. Maar toch heeft t ook nog n andere betekenis. Ze zeggen ook wel eens dat je bepaalde stof beheerst. Je kent t, je hebt t onder de knie, je hebt t begrepen, je kunt het. Dat is eigenlijk de betekenis van werkelijk iets beheersen in het leven. Als je die Verbinding hebt, die Ster in je binnenste is gaan stralen dan zal het Licht kunnen gaan schijnen. Dan zul je waarlijk ingelicht worden over dat wat is, en zo waarlijk tot begrip komen. Dan is er geen strijd meer, geen vechten, geen verkramping of verzet. Je Weet, en dit Weten maakt je vrij van wat je zolang in de macht had. Dat is de ware bevrijding. Als dit Licht in je gaat werken heeft dit natuurlijk grote gevolgen. Het breekt als het ware in, in een groot machtig systeem wat jou in eerste instantie totaal onder controle had. Waardoor je eigenlijk geleefd werd, al dacht je dat jij leefde. Maar je zat aan de touwtjes vast van een marionettenspeler. Dit Licht is heel gev...

De stilte - ontvlucht haar niet. Alsof ze jou vijandig was! Een lieve vriendin is zij, een weldaad. Een huid om in te dromen. Een huis om in te wonen. Een warme wereld om telkens weer tot jezelf te komen. Ontvlucht haar niet. Je ontvlucht jezelf. De stilte - zoveel heeft ze je te zeggen. Hans Bouma Niets aan toe te voegen. Ja, durven in de stilte te zijn, helemaal bij jezelf. Niets om te vluchten buiten jezelf. Dat kan een grote confrontatie zijn. Zoveel dat in jezelf zichtbaar, voelbaar kan worden. Maar de Stilte wil je hierbij helpen. Dat wat alles draagt, omvat in die Stilte. Zodat uiteindelijk alles in die Stilte mag opgaan. En de Stilte blijft over. lieve warme groet Kagib

De late herfstzon scheen ongehinderd door het raam naar binnen en het gedruis van de drukke straat was hoorbaar. De stervende bladeren waren fel van kleur en de lucht was fris en pittig. Als in alle steden viel het contrast op tussen een sfeer van hopeloosheid en onnoembaar leed en het felle avondlicht; de kunstmatige vrolijkheid maakte het contrast nog triester. We schijnen nauwelijks meer te weten wat het is, vrijuit te glimlachen en natuurlijk te zijn; onze gezichtsuitdrukking is gesloten door zorgen en tobberij. En toch tintelde het blad in de zon, terwijl juist een wolk voorbij trok. Zelfs binnen zogeheten geestelijke bewegingen worden de maatschappelijke indelingen in stand gehouden. Hoe gretig worden adellijke personen binnengehaald en wordt hun een plaats gegeven op de eerste rij! Hoe vaak verdringen zich de aanhangers niet rond beroendheden. Wat zijn we niet begerig naar onderscheidingen en etiketten! Dezelfde hang naar onderscheiding zet zich voort in wat men geestelijk...

Er zijn allerlei stadia van ont-wikkeling, het ene volgt op t ander. Begint dus met t geloof. Maar dit geloof is iets levends, heeft eigenlijk verbinding met Weten. Al omvat je met dit Weten nog niet alles, lang niet alles, sta je nog helemaal aan t begin. Je Weet dat t goed is, dat het God is, dat God je draagt. Je voelt Het binnenin, en niets liever wil je dan jezelf hieraan overgeven. Zo kan de stroom verder gaan. Als je deze Verbinding gemaakt hebt, echt dat levende geloof er is, dan wil je niets liever dan deugen. Dan ligt daar het ankerpunt van je leven. Je luistert naar het tijdloze Geweten dat wakker geworden is. Daar geef je jezelf aan over, dat laat je tot je spreken. Zo kan het Licht schijnen op/in jouw duisternis, en alles in het Licht brengen. Tuurlijk, dit proces gaat met vallen en opstaan, je deugt niet zomaar. Het is een vaak sterven aan zoveel. Maar je diepste intentie blijft dat je deugt, dat doet je deugd. ;) Dat maakt je blij als het deugt. Je Weet t als t ...

Weten dat er voor het liefste, het hevigste geen woorden zijn. Veel kan gezegd, veel kan gezongen, maar het hoogste, het diepste is onuitsprekelijk. En telkens weer het zwijgen toe doen. Stap voor stap opklimmen, afdalen naar de stilte. Alleen maar ademen, het opperste, het innigste in en uitademen. Om tenslotte weer te spreken, te zingen. Taal die taal, lied dat lied is. Taal, lied, opbloeiend uit de stilte. Hans Bouwma Mooi die laatste regeltjes. In voeling met die ware Stilte kan het ware spreken komen. Een zingen, uitzingen, uitstralen van de Liefde. En voordat die er is, steeds weer jezelf terug roepen, steeds weer bezinning. Je afvragen is dit nu werkelijk zo belangrijk waar ik nu vol mee zit? Even heel bewust ademen, alles doorvoelen, voelen de betekenis van dat wat is. Misschien verdwijnt wel heel veel, en de Stilte blijft over. lieve warme groet Kagib