Kagib Weteninhethart

Het is goed  tot je door te laten dringen dat je niets of niemand de schuld kunt geven van dat wat op je pad komt. Dat wat je raakt, wat binnen komt, emoties opwekt. Dat is allemaal jouw aurisch veld wat iets aantrekt of iets afstoot. Uiteindelijk zijn we veel te eigenwillig, waardoor we niet kunnen resoneren met de Wil. Eigenwillig in de zin dat we teveel willen. Maar eigenwilligheid kan ook bestaan uit dat we te weinig willen, onze onzekerheid om dingen te doen. Ook dat is ons ikje. Ook dat is onze wil waardoor we voor de Wil gaan staan. Met dat willetje kun je eigenlijk niet zoveel al zou je nog zo graag willen. Ook in de voortgang op het pad, dingen waar je naar reikt, je kunt dit niet doen. Het enige waar je toe kunt komen is overgave aan de Wil. Niet mijn wil maar Uw Wil geschiede. Dan komt er weer ruimte voor nieuwe ont-wikkelingen. Er kan dus niets je aura in wat daarmee niet resoneert. Als de emoties verdwenen zijn, alle eigenwilligheid alle beladen en geladenheid, ...

Wat is goed, wat is werkelijk goed? Wat is je naaste liefhebben? Komt dit heel vaak, zo niet altijd voort vanuit eigen gekleurde achtergrond en beleven. Onze cultuur onze opvoeding, alles wat in het verleden plaatsgevonden heeft? Dat we van daaruit het goede willen voor de ander. Maar is dit dan voor de ander of voor onszelf? Zien we dan nog de ander, dat wat is, of alleen onszelf? Zolang we verstrikt blijven in het spel van de dualiteit zal nooit het Onbeweeglijk Koninkrijk dat uiteindelijk de Liefde is zich door ons heen kunnen openbaren. De balk en de splinter dat blijft de kern van de hele ont-wikkeling, de hele Weg. Als we ons blindstaren op dat wat we doen, eventueel zo goed doen, de wereld redden, de mens helpen, maar aan dit principe voorbij gaan dan helpen we niemand wezenlijk. Het is zo eenvoudig de ander te helpen in dat wat we denken dat goed is voor de ander maar onszelf helpen, durven in onze eigen spiegel te kijken dat is veel en veel moeilijker. Dat is heel confront...

Kijk naar je leven, naar wat de ander, het leven, in je opwekt, wakker maakt. Is hierin stilte, gelijkmoedigheid, vrede? Heeft je Essentie werkelijk mogelijkheid gekregen om zich te openbaren door jou heen? Heb je Het die ruimte gegeven? Zolang jij blijft, vol blijft van jezelf, zal er nooit werkelijk deze staat kunnen ontstaan. Alles wat jij niet meer bent, waar je echt de wortel van uitgetrokken hebt, allerlei emoties, verwarringen, verlangens, verwachtingen, kan je niet meer raken. Het zal je niets meer doen. Je Ziet heel helder wat is, heel onpersoonlijk maar zeer betrokken en verbonden. Je leeft van binnenuit zonder eigen voor of afkeur, eigenwilligheid. Je volgt de Stroom en die brengt je precies daar waar je nodig bent. Dus je wordt aangetrokken waar bewegingsmogelijkheden zijn, waar ontvankelijkheid is, waar oproepende kracht is. Het is tuurlijk niet zo dat de andere jou niet waard zijn, ieder is even waardevol. Maar niet iedereen kan iets met jou als je vanuit de Ziel leef...

De Stroom.. Als de verbinding met de Ziel gemaakt is, dan Weet je zelf als je daar weer uit treedt. Als er een stuk van ego, eigenwilligheid is. Als je jouw wil volgt, jouw zin doet. Dan stap je uit de Stroom. Dat voel je ook, dat Weet je, het voelt niet meer gedragen. Er begint iets te wringen, te wrikken. Maar zelfs dan is t niet makkelijk te luisteren. Soms wil zich dan toch iets uitleven, waarna weer stuk bezinning volgt. Daarna geef je jezelf, een stukje wijzer geworden, helemaal vrijwillig weer over aan de Ziel. Maar je kunt het niet doen. Daarmee zet je alleen maar andere krachten in gang, roep je andere werelden op, die niets met de Eeuwige Waarheid te maken hebben. Dan blijf je gevangen in de dualiteit van hemel en hel, al kan die hemel er nog zo mooi uitzien. Daarnaast kun je in dat wat je dan ziet niet helder Zien wat is, maar zal er interpretatie zijn vanuit eigen subjectieve achtergrond en beleven. Ook n gevoeligheid kan er zijn met alles wat in die werelden zich afs...

Er is maar één Verbinding, en het gaat er dus om daar Verbinding mee te maken, je aan over te geven. Een soort stille heldere Kracht die alles Weet en overziet. Onder leiding van deze Kracht kun je de weg naar Huis gaan. Het is een proces van voortdurende verandering. Sterven en weer als een nieuw mens opstaan, keer op keer op keer. Het Pad gaan betekent niet zomaar alles uitleven, maar ook niet wat dan ook onderdrukken. Het betekent in ontvankelijkheid voor het ware Licht alles aan dit Licht durven bloot te stellen, in het Licht te zetten. In het licht brengen alles wat nog duister is, alles wat nog tot licht wil worden. Dat is het ware bevrijdende pad. In Verbinding het vrijkomen van alles wat het eeuwige licht verduisterd, van alle ketens van alle inkleuringen van t leven. Dit kun je dus niet doen. Het enige wat je kunt doen is je open stellen, tot overgave komen zodat het Licht zijn werking kan tonen, ervaarbaar maken. Wil je werkelijk je basis vinden, de juiste basis vinde...

Doen we hier niks goed? In t kader van de Eeuwigheid, van de Bestemming, zolang we gefixeerd zijn op deze wereld, minimaal. Dan doen we niks Go(e)d. Maar God laat ons doen omdat we zo tot inzicht, begrip en van daaruit bevrijding kunnen komen. Uiteindelijk lost alles op in Go(e)d. De spiegelsfeer is de sfeer waar bijna iedereen terecht komt als we overgaan, sterven. Dat is de hemel en de hel. Maar dit heeft niks te maken met t Eeuwige. Dit is veranderlijk, vergankelijk  Het is de dualiteit die daar weer vormkrijgt. Illusies kunnen misschien lang werkelijk schijnen maar ze schijnen werkelijkheid, het is slechts schijn.Het ware Licht is hierin niet. Illusies zijn verdeeld, als er goed is, is er ook kwaad. Het Eeuwig Goede heeft geen tegenbeeld, is gewoon Go(e)d. Zo worden die illusies in de spiegelwereld weer zichtbaar, ook in onze dromen. Het leven gaat overal door, maar het Leven wordt hierin bijna nooit gezien/ervaren. Als het Leven vrijgekomen is, vrijgemaakt is, zal Het no...

Alles is energie. We kunnen wel van alles doen om iets te veranderen, bv positief denken of allerlei manieren bedenken om ons af te sluiten, en toch zal zo nooit ware bevrijding komen. De enige mogelijkheid ligt in werkelijk ons energiepeil te verhogen. Dit kan pas door onszelf open te stellen voor de Ziel, hier naar te luisteren. Kwetsbaar durven zijn, onze schaduw onder ogen durven zien. Durven geconfronteerd te worden met dat wat nog geen Liefde is, maar wel bevrucht wil worden, eventueel op wil lossen in die Liefde. Werkelijk verantwoordelijkheid nemen. Als dit proces meer en meer plaatsvindt dan hoeven we niet meer positief te denken of ons af te sluiten voor zogenaamde negatieve energieën. Zolang er 'negatieve' energieën zijn, is er iets in ons wat ze binnen laat komen, waardoor we erdoor beïnvloed kunnen blijven worden. Dan kunnen we die energie, die persoon, of die situatie wel de schuld geven, maar dan is het beter om in onszelf te kijken, waarom we geraakt worden,...