Kagib Weteninhethart

Niet buiten is het rustpunt, maar binnenin. Binnenin staat de ware rust op, de gelijkmoedigheid, zachtmoedigheid, het gelijkmoedig Zijn. Alle afhankelijkheid van buiten verdwijnt. Niets kan je daar meer uitbrengen. Om daar te komen zul je los moeten komen van dat wat je bespeeld, waardoor je bespeeld wordt in je gedachten, je emoties. Ze doorZien ze doorvoelen en zo mag dit alles verdwijnen, tot niets worden zodat het ware Niets beleefd kan gaan worden. Het Niets is onaantastbaar, onaangrijpbaar, niet beweegbaar. En toch is er dan de grootste bewogenheid, betrokkenheid, warmte, medeleven, Liefde, als dit Niets waarin alles kan zijn zich heeft kunnen openbaren. Je leert iets kennen dat nooit voorbijgaat. Daar voeling mee krijgen binnenin, dat zal algeheel vervulling geven aan het totale leven. Dat is de Eeuwigheid die de tijd heeft opgeslokt. Dat wat de tijd draagt, omvat. In Liefde. Dat is en blijft de Kern de Liefde. In alles dat is. In die Liefde zal uiteindelijk alles oplossen. Het ...

Bepaalde manier her-ken ik het wel in mezelf, het voorbijganger zijn, het een voorbijganger geworden zijn. Maar dit betekent niet dat ik onverschillig geworden ben. Alleen er is een onthecht zijn, een gelijkmoedig zijn. Er is niet veel meer wat me uit mijn Zijnsstaat kan halen. Daar hoef ik niets voor te doen, dat is een vrucht van een innerlijk proces. Voorbijganger worden kun je dus ook niet doen, het is een vrucht van een proces. Het is een overzien van alles, doorzien van alles, een alomvattend begrip voor alles. En juist daarin kan dan Liefde zijn, is de Liefde. Wil je voorbijganger worden dan moet je juist niet zomaar voorbijgaan aan dat wat is. Dan zul je juist moeten voelen wat is, daarin aanwezig zijn, eerlijk en wakker. Dat het in het Licht komt te staan, zodat het uiteindelijk in dat Licht van waaruit het ware inZicht vrijkomt kan opgaan. Het gevaar van de advaita. Een uitspreken van alles is vluchtig alles is niets, je hoeft niks te veranderen. Wat is de zin daarvan? Als je...

Er is iets in ons wat Weet. Maar die Verbinding is bij de meeste mensen afgesloten, of we vertrouwen er niet op. Daarom kan de informatie die in die Verbinding opgeslagen ligt zich ook niet kenbaar maken, en de Liefde die erin besloten ligt niet voelbaar worden. Die Verbinding ligt in het hart en kan alleen ervaarbaar worden met een open hart.  In die Verbinding, overal waar die vrijkomt, zijn we één zullen we weer waarlijk één familie zijn. Een ware mensenfamilie hoe die mens aan de buitenkant er ook uitziet. Alleen hier op aarde kan die Verbinding gemaakt worden. Na dit leven zal dat veel moeilijker zijn omdat je dan zozeer bent in je eigen domein en de mogelijkheid voor andere prikkels bijna onmogelijk wordt. Juist omdat hier alles door elkaar zit. Juist omdat de materie hard is, waar op je kunt botsen. Juist daardoor zijn er de grootste kansen om die Verbinding te maken.  Als de Verbinding echt gemaakt is, gevoeld is, dan is alles anders. Dan krijgt het leven waarlijk pers...

Eigenlijk is, waar de wereld nu om draait algeheel omgekeerd aan wat werkelijk vervulling zou kunnen geven. En die vervulling ligt binnenin, in een jezelf daarvoor openen, voor wat al vervuld is. Zo zal alles tot vervulling kunnen komen. Maar bijna altijd is die Bron afgesloten en zo ontstaat het ego, vol afhankelijkheid en gespletenheid. Onbewust voelen we ons leeg dus we hebben steeds weer iets nieuws nodig om ons mee te vullen. Juist omdat we onbewust zijn, niet binnenin vervuld zijn, kunnen we op alle mogelijke manieren gemanipuleerd en geprogrammeerd worden, met wat voor cultuur, religie of modeverschijnsel dan ook. Als iedereen het doet ga jij het ook doen. En schijnbaar is er in het westen dan een cultuur van echt een individu worden, je onderscheiden, maar ook dat is schijn, want t moet wel passen binnen bepaalde richtlijnen, bepaalde inkadering. En iedereen doet mee om nog specialer te zijn nog cooler nog geweldiger en we verliezen wie we werkelijk Zijn. We worden dus opgejaag...

Dat jezelf ten diepste realiseren overal waar niet de Liefde is, is niet de Waarheid. Maar dit wil niet zeggen dat je de rest moet ontkennen, onderdrukken, overstijgen. Maar t kan ruimte scheppen in jezelf om te voelen dat het zo is en dat steeds als die Liefde er niet is jezelf terugroepen, wat is hier aan de hand waarom voel ik die Liefde niet, waarom is er dat oordeel in mij, waarom die emotie etc. etc. Dit alles wil in het Licht wat uiteindelijk de Liefde is, oplossen. Daarin is niks mis met emotie verwarring etc. Waar het om gaat is, dat je Verbinding maakt met wat hier niet door aangetast is, en dat is de Liefde. En die Liefde, de Universele Inspiratie, die Weet, die Weet wat is. Die kan dwars door de pijn heen, in een loutering alles terug in balans brengen, terug naar de Vrede brengen. Het gaat om zicht te krijgen, overal waar weerstand tegen iets aanwezig is, tegen iets of iemand, tegen een bepaalde situatie. Het wil je iets zeggen, het is een teken, een aanduiding. We doen he...

We reageren bijna altijd vanuit onze ego-rol. Het kan goed zijn jezelf dit ten diepste te realiseren, te doorvoelen. Juist als er intens emotionele verwikkelingen zijn, wat is hierin Waarheid, Werkelijkheid? Wat wil dit jou zeggen? Het open gooien, het niet vanzelfsprekend achten, het is ruimer het is dieper. Er ligt een teken in besloten, opgesloten. Aan jou om het vrij te maken. Mbt negatieve identificatie. Het gaat niet om iets te ontkennen wat gebeurt is. Maar je kunt dit vastzetten, je leven op bouwen, van alles erom heen bouwen, je achter verschuilen. Ook dit open maken, ruimer maken, dat het meer lagen heeft dat het anders mag worden, dat er begrip mag komen, inzicht, misschien heling. Zonder forceren, zonder iets te ontkennen, maar het belangrijkste dus open zijn voor elke nieuwe prikkel. Er is iets in jou wat al heel is, en als je jezelf hiervoor opent kan het jou helen. Je mag best genieten van wat je gegeven is. Bij een partner of een kind, het gaat niet om onverschillig te ...

Dat blijft de ultieme vraag, waarom, waarom, die val. Waarom zijn we uit die eenheid gevallen?Hoe dan ook, wat we ons niet realiseren is dat die eenheid er nog is. Nu, en elk volgend nu. Maar het is aan ons, onszelf hiervoor te openen. We hebben ons opgesloten in een schijnwereld en we denken dat dit de wereld is. Die wereld wordt dus gevormd door ons ego, daarin is gespletenheid, de dualiteit, de eeuwige strijd. Zolang we ons niet openen voor de Ware Wereld, Dat waar we uit gevallen zijn, zullen we in onze zelf gecreëerde gevangenis blijven. Dat is dus de kern, we zijn ons er niet van bewust dat we gevangen zijn, dat we bevangen zijn door de schijnwereld. Veruit de meeste mensen denken dat dit de wereld is. Er is niks anders. Daardoor kan er ook niks anders zijn, kan zich niet werkelijk iets Nieuws open-baren. Het ego kan geen vervulling, geen heling, geen bevrijding brengen. Dat kan alleen Dat wat niet van het ego is. Pas als openheid komt voor Dat, Het, begint het ware Leven. Als je...