Kagib Weteninhethart

De mind is je gevangenis. Daar verandert dan ook niets wezenlijks meer in. Pas als er openheid is voor wat niet dat denken is, kan er verandering komen, openheid voor het Bewustzijn. En dat kan alleen als je je hart opent, want daar leeft dat Bewustzijn dat Liefde is. In al ons doen en laten in alles wat we in dit leven wel of niet doen, echt Leven kan pas binnenvloeien als het hart open gaat. Maar bij veruit de meeste is dat hart niet open, waardoor de Liefde het Licht het Bewustzijn niet kan 'spreken'. Niet kan inLichten, doorLichten, beLichten. Daardoor houden we elkaar gevangen, bevangen in onze denk-beelden waar ook nog vele emoties zich aan hechten. Tenslotte, de Liefde kan uiteindelijk ook gebruik maken van de zintuigen. Maar Het is er niet afhankelijk van, niet gehecht aan, daar ligt het grote verschil. De Liefde zal uiteindelijk alles gebruiken overal waar wij het toegang hebben gegeven. Zo kan meer en meer alles uitdrukking zijn van die Liefde. Komt eropneer als je al...

Het ware handelen kan pas zijn als jij niet meer wil handelen, dat is de kern. Ook al doe je niets als jij niets doet is t nog steeds afgesloten van het ware Leven. Ook dat is dan een vorm van activiteit, niets doen. Als er waarlijk handelen is dan heb je voeling met wat het moment vraagt, met dat wat het leven draagt, en dat is elk moment weer nieuw.  Je kunt op zich een bepaald doel hebben, een intentie. Maar t gaat erom dat je niet alles vastzet, dat je open blijft voor elk moment. Als er in je innerlijk een Verbinding is gemaakt dan kan die je van binnenuit gaan leiden, en dan kan er een intentie bestaan dat alles wat tussen het ware Leven staat in het Licht mag komen. Dan is dit een heel positief doel, de intentie om eerlijk te zijn, open voor wat dan ook maar in je is.  Maar t moet geen mind-programma worden, het gaat om het hart, een open hart, pas dan kan het ware Leven zich kenbaar maken door jou heen in alles dat is.  Zelfs als je ideaal is om binnenin te verand...

Angst is alles dat nog niet tot klaarheid gekomen is, wat nog onderhuids zit, onbewust is. Van daaruit worden emoties wakker, ontstaat weerstand tegen iets of iemand. Het zijn allemaal tekentjes dat iets gezien wil worden, aan de oppervlakte wil komen. Waarom die dans van beloning en straf, je verantwoordelijk voelen, van waaruit? Dat is niet het ware verantwoordelijkheidsgevoel, dat is beladen geladen met ervaringen uit het verleden, opvoeding etc. Waarom de fixatie op succes en daardoor weer angst voor mislukking? Ook weer programma's uit het verleden. Moest je presteren voor je ouders, je vader? Ook de maatschappij voedt je met programma's wederzijdse beinvloeding hierin. Ook de cultuur kan heel bepalend zijn voor een bepaalde opvoeding. Goed worden, weer van waaruit, van wie moet dat? Heel vaak weer vanuit ervaringen uit het verleden ontstaan. Moet je goed in iets zijn om zo gewaardeerd te worden? Goed zijn om aanvaard te worden? En wat is goed? Allemaal jasjes van angst. A...

Voor alle duidelijkheid, juist als je helemaal in het nu bent, kan intens zichtbaar voelbaar worden wat je ego is. Maar het wordt gedragen door dat nu, door dat moment, door dat wat waarlijk Liefde is, wat Weet. Het is de Eeuwigheid die zich dan kenbaar kan maken over wat is in de tijd. Die kan je emoties en gedachten ontmaskeren. Dat je er zo waarlijk inzicht in kan krijgen zodat ze mogen en zullen verdwijnen. Als je het echt Ziet verdwijnt het. Onze ware aard is niet van de tijd maar het omvat wel de tijd door alle tijden heen. Daarom Weet het ook zo goed dat wat nodig is, wat het moment vraagt.  Het gaat niet om iets handhaven, het gaat om te zien te voelen wat we doen, waar emotie wakker wordt, gedachten die je denkt, dat je hier intens alert op wordt in wat door je heen gaat. Het gaat niet om dat je er onpersoonlijk naar kijkt want dan haal je eigenlijk de energie er weer uit.  Als ik naar mezelf kijk, ja ik had altijd die waarnemer maar al had ik die waarnemer toch ginge...

Het kan echt, aan de hand gaan van God, het Goddelijke, in het voeling hebben met dat Goddelijke. Die Weet wat goed voor ons is, wat echt Wil.  Hier kun je meer en meer voeling mee krijgen, een Weten/voelen ja nu resoneer ik met wat alles draagt. Hoe helderder dit gevoel is hoe duidelijker het is als je niet meer in die bedding bent.  Hoe eerder je hier alert op wordt hoe eerder je terug kunt keren in die bedding.  Dat alert zijn is dus heel belangrijk juist omdat je zo snel gevangen in, bevangen kunt raken door je gedachten. Dat je je hierdoor laat meenemen zonder enig Bewustzijn hierin. Zonder enige reflectie dat t anders zou kunnen zijn dan wat je gedachten je vertellen. Dan worden we geleefd door onze gedachten en leven zelf niet meer. Je kunt natuurlijk niks trainen. Enige wat mogelijk is, de intentie om wakker te zijn, aanwezig te zijn in dat wat is. Zo mogelijk, steeds sneller jezelf terug roepen als je weer verstrikt bent geraakt in al je gedachtespinsels.  Z...

Dat is goed om in jezelf te onderzoeken, waarom ben jij het spirituele pad op gegaan? Wat wilde je, wat wil je hiermee? Echt heel eerlijk in jezelf kijken hoe dit voor jou is. Voor heel veel gaat het om de kick en ze gaan van kick naar kick, een soort spirituele drug, die dan ook steeds weer uitwerkt, uitgewerkt raakt. Dus dan weer op zoek naar de volgende kick. Zo zul je nooit waarlijk bevrijding, vervulling vinden, nooit echte heling en eenwording. Dan blijf je nog op de oppervlakte ronddansen, totdat je moe bent van deze dans. Nooit de diepte ingaan. Ik ben zelf achteraf dankbaar dat dit nooit mijn motivatie is geweest. Mijn motivatie was, ik wilde puur zijn, ik wilde worden wat ik zeg, dat woord en daad overeenstemmen, wat hiervoor ook nodig was. Overgave was daarom ook nooit moeilijk voor mij, ik wilde niets liever dan mezelf overgeven, in het Licht staan. Ik wilde niets liever dan dat alles weggebrandt werd wat dit Licht niet was in een meer en meer voelen wat dit Licht vertegenw...

Niet buiten is het rustpunt, maar binnenin. Binnenin staat de ware rust op, de gelijkmoedigheid, zachtmoedigheid, het gelijkmoedig Zijn. Alle afhankelijkheid van buiten verdwijnt. Niets kan je daar meer uitbrengen. Om daar te komen zul je los moeten komen van dat wat je bespeeld, waardoor je bespeeld wordt in je gedachten, je emoties. Ze doorZien ze doorvoelen en zo mag dit alles verdwijnen, tot niets worden zodat het ware Niets beleefd kan gaan worden. Het Niets is onaantastbaar, onaangrijpbaar, niet beweegbaar. En toch is er dan de grootste bewogenheid, betrokkenheid, warmte, medeleven, Liefde, als dit Niets waarin alles kan zijn zich heeft kunnen openbaren. Je leert iets kennen dat nooit voorbijgaat. Daar voeling mee krijgen binnenin, dat zal algeheel vervulling geven aan het totale leven. Dat is de Eeuwigheid die de tijd heeft opgeslokt. Dat wat de tijd draagt, omvat. In Liefde. Dat is en blijft de Kern de Liefde. In alles dat is. In die Liefde zal uiteindelijk alles oplossen. Het ...